قند طعم دار بخوریم یا نخوریم؟

مدتی است فرآورده ای به نام قند طعم دار مانند قند با طعم زعفران، آلبالو، لیمو، نعناع و... وارد بازار شده است. این قندها، رنگی هستند و تولیدکنندگان خواص بسیاری را پشت بسته بندی آن ها به این محصولات نسبت می دهند. به احتمال زیاد رنگ، طعم و اسانس این فرآورده ها طبیعی نیست. زیرا اگر بخواهیم زعفران را با شکر مخلوط و قند تولید کنیم قیمت محصول نهایی بالا می رود و بعید است که تولیدکنندگان این فرآورده ها به عنوان نمونه از زعفران طبیعی استفاده کرده باشند. به احتمال زیاد از رنگ و اسانس آن هم از نوع سنتزی استفاده شده است. از سوی دیگر، خوردن زعفران تا حدی خوب است اما زیادی آن می تواند زیان بار باشد. بنابراین خریداران بهتر است در پشت بسته بندی به این نکته توجه کنند که این محصول ساخت داخل کشور است یا خارج و رنگ و اسانس اضافه شده به آن طبیعی است یا سنتزی. در صورتی که رنگ و اسانس سنتزی باشد تنها قند، طعم دارشده و خاصیتی را نمی توان به آن نسبت داد. در ضمن، اگر بخواهیم به خاطر خاصیت آن ماده خاص، قند بیشتری بخوریم مضرات این عادت غذایی بیش از فوایدش خواهد بود. بنابراین توصیه می شود قند را تا جایی که امکان دارد، محدود مصرف کنیم و ترجیحا به جای قندهای ساده، قندهای پیچیده را در برنامه غذایی مان بگنجانیم. نکته دیگر این که رنگ و اسانس سنتزی افزوده به این خوراکی ها می توانند تا حدی مشکل آفرین باشند اما در صورتی که فرآورده ساخت داخل کشور است مطمئن تر خواهد بود. زیرا حد مجاز مصرف آن با نظارت بیشتری کنترل می شود و مضرات کمتری را در پی خواهد داشت. البته میان این طعم دهنده ها تنها زعفران است که اگر به صورت طبیعی به قند افزوده شود، می تواند خواص نشاط آور و رفع کننده خستگی داشته باشد البته گفتیم که زیاده روی در خوردن آن نیز بی مشکل نیست و پیامدهایی از جمله مازاد دریافت کالری و اضافه وزن را در پی خواهد داشت. مصرف زیاد قند و شکر، ممنوع قند و شکر بر خلاف قندهای نشاسته ای از گروه قندهای ساده ای هستند که مصرف به اندازه آن ها به عنوان سریع ترین و ارزان ترین انرژی در مواقع فعالیت های شدید فکری، مطالعات، یادگیری های تحصیلی، درسی و... می تواند برای سلول های مغز تأمین انرژی کند، اما پرسش اینجاست که قند و شکر علاوه بر ایجاد انرژی، ارزش تغذیه ای دیگری هم دارند؟ قند و شکر از شیرابه نیشکر یا چغندر قند پس از طی مراحلی استخراج می شوند. بیشتر قند و شکر تولیدی کشورمان از چغندر قند تهیه می شود. چغندر قند سرشار از ویتامین های گروه b، اسیدفولیک، بیوتین و املاح معدنی کلسیم، منیزیم، سدیم و پتاسیم است، اما از آن جا که در کارخانجات تولید قند و شکر، پس از استخراج شربت از چغندر قند جهت تصفیه ناخالصی ها از شیر آهک و co2 و در برخی کارخانجات برای رنگ بری از ترکیبات گوگرددار چون so2 و نهایتا برای خروج رطوبت و تبخیر آب شربت از حرارت پخت استفاده می شود، قاعدتا تا حدود زیادی از میزان ریزمغذی های قند و شکر استحصالی کاسته می شود.
رنگ و اسانس سنتزی افزوده به این خوراکی ها می توانند تا حدی مشکل آفرین باشند اما در صورتی که فرآورده ساخت داخل کشور است مطمئن تر خواهد بود همچنین بد نیست بدانید قند در مقایسه با شکر به دلیل آن که باید رنگی شفاف تر و سفیدتر داشته باشد مجددا مراحل تصفیه، رنگ بری و حرارت پخت جهت خروج رطوبت و سخت شدن را طی می کند که این موضوع می تواند به مقدار بیشتری از ارزش تغذیه ای آن بکاهد. موضوع دیگر آن که قند و شکر در مراحل تصفیه مواد فیبری یا به اصطلاح سیستم اطلاع دهنده خود را از دست می دهند. به این معنی که هرگاه شما خرما، عسل یا شیره زیادی میل کنید بعد از مدت کوتاهی احساس تهوع و دل زدگی از مواد شیرین را خواهید داشت. در صورتی که در مورد قند و شکر به دلیل آن که علائم اطلاع دهنده طی مراحل تصفیه از ترکیبات آن ها خارج می شود، می توانید مقدار زیادی از آن را بخورید بدون آن که حتی از مصرف چنین حجمی حالت دل زدگی احساس شود. بنابراین با توجه به مصرف زیاد این محصول، قند خون شما به سرعت افزایش می یابد و مازاد آن تبدیل به چربی اضافی در خون شده و رسوب این چربی ها در عروق می تواند باعث تصلب و گرفتگی شرایین شود. همچنین علاوه بر آن که چربی و قند خون شما بالا می رود به دلیل تحریک بیش از حد و مداوم ترشح انسولین، اختلال در عملکرد سلول های سازنده این هورمون در غده لوزالمعده ایجاد شده و زمینه بروز بیماری دیابت نوع 2 و در برخی موارد سرطان لوزالمعده فراهم می شود. از طرفی مصرف زیاد این شیرینی می تواند جذب کلسیم، پروتئین و مواد مغذی را در بدن مختل کند و سبب سوءتغذیه، اختلال در رشد سلول های مغز و بروز مشکلات ذهنی و بیش فعالی به ویژه در کودکان و نوجوانان شود. خوب است بدانید کسانی که حداقل 2 بار در روز چای بسیار شیرین می نوشند تا 90 برابر خطر بروز این مشکلات در آن ها افزایش می یابد. شکر سفید یا قهوه ای شکر استحصالی از کارخانه های تولید قند و شکر دارای 3 درجه است. شکر درجه یک شکری سفید رنگ، دارای دانه بندی منظم و از جهت مزه، بافت و احساس دهانی مرغوب ترین نوع شکر با 7/99 درصد خلوص است که بیشتر مصارف خانگی دارد. شکر درجه 2، شکر سفید مایل به زرد با خلوصی کمتر از شکر مرغوب بوده و در کارخانه های صنعتی و قنادی ها برای تهیه کیک، بیسکویت و... به کار می رود. شکر درجه 3 نیز شکر قهوه ای و خام است. این شکر به دلیل ناخالصی زیاد، مصرف خوراکی ندارد، ولی ارزش تغذیه ای بالایی دارد. در گذشته از این شکر برای درمان برخی بیماری ها استفاده می کردند، ولی بعدها متوجه شدند که این شکر به دلیل برخی میکرواورگانیزم های مضر و ناخالصی ها غیرقابل مصرف است. البته امروزه نوع بهداشتی با خلوص 91 تا 95 درصد این شکر تحت عنوان شکر سرخ وجود دارد. این شکر از ترکیب شکر تصفیه شده و مقداری ملاس تهیه می شود. این شکر در مقایسه با شکر سفید از ویتامین b و املاح کلسیم، منیزیم، سدیم و پتاسیم بیشتری برخوردار است و در مقایسه با شکر سفید که در هر 100 گرم آن 400 کالری انرژی نهفته است، کالری کمتری داشته و در هر 100 گرم آن 370 کالری انرژی نهفته است. توصیه: هنگام تهیه قند حبه یا شکر، آن هایی را که دارای بسته بندی و مجوز بهداشت و تاریخ مصرف هستند، انتخاب کنید و از خرید کله قندهایی که در سطح بیرونی آن ها آثار آلودگی مشاهده می شود، اجتناب ورزید. در مورد شکر قهوه ای هم باید گفت به دلیل آن که تولید این شکر در کشور کم است، هنگام خرید حتما از بهداشت و سلامت آن مطمئن شوید.

worldfood.ir