پاسخ به:ملاکهای یک گفتگوی خوب!
پنج شنبه 20 مرداد 1390 3:25 PM. گفت و گو به صورت نجوى نباشد:
اصولاً مكالمه بايد از آفات كلام دور باشد. لكن مهمترين آفات كه اغلب در ظرف مكالمات بوجود مى آيد دو آفت است:
الف - نجوى، ب - جدال
قرآن در باب نجوى مىفرمايد: «انما النجوى من الشيطان ليحزم الذين آمنوا و ليس بضارهم شيئا الا باذن الله» ( نجوا از القائات شيطان است تا كسانى را كه ايمان آوردهاند، دلتنگ گرداند. ولى جز به فرمان خدا هيچ آسيبى به آنها نمىرساند.
با توجه به روحيه ضعيف اغلب مردم، نجوا در مجالس مى تواند عامل وسوسه و تخيلات باطل بوده، و قلوب مؤمنين را نسبت به يكديگر محزون كند. هر چند تا اراده الهى نباشد، نجواى افراد به كسى ضرر نمىرساند، لكن درك اين مهم از افق، فكر افراد ضعيف الايمان بيرون است.
نجوا تنها در سه مورد تجويز شده كه در سوره نسأ آيه 114 به آن اشاره شده است:«لا خير فى كثر من نجوبهم الا من عمل بصدقْ او معروف او اصلاح بين الناس» در بسيارى از رازگويىهاى ايشان خيرى نيست مگر اينكه بدين وسيله به صدقه يا كار پسنديده يا سازشى بين مردم فرمان دهد.