پاسخ به:آیا توبه با عدل خدا می سازد؟
چهارشنبه 19 مرداد 1390 3:10 PM
اگر خدا حق دیگران «حق الناس» را ببخشد و از ستم مردم به یکدیگر صرف نظر کند، خلاف عدل است... وحال آنکه خدا از حق مردم نمیگذرد مگر خود صاحب حق بگذرد. ولی خدا از حق خود اگر بخواهد میگذرد. درباره توبه نیز باید گفت، توبه ارکانی دارد که بدون آنها توبه حقیقی حاصل نمیشود، که رکن رکین آن ندامت و پشیمانی است از گناهان و دیگر عزم بر عدم بازگشت است که این دو از مقومات ذاتی و حقیقی توبه میباشند
اگر خدا حق دیگران «حق الناس» را ببخشد و از ستم مردم به یکدیگر صرف نظر کند، خلاف عدل است... وحال آنکه خدا از حق مردم نمیگذرد مگر خود صاحب حق بگذرد. ولی خدا از حق خود اگر بخواهد میگذرد. درباره توبه نیز باید گفت، توبه ارکانی دارد که بدون آنها توبه حقیقی حاصل نمیشود، که رکن رکین آن ندامت و پشیمانی است از گناهان و دیگر عزم بر عدم بازگشت است که این دو از مقومات ذاتی و حقیقی توبه میباشند
شاخههای کلی عدل الهی:
در مجموعه معانی متعددی که برای عدل الهی گفته شده میتوان آنها را در سه عنوان عام و کلی خلاصه نمود:
1- عدل تکوینی:
یعنی خداوند به هر موجودی به اندازه توانایی و قابلیتهای وجودی آن توجه میکند، و هیچ شایستگی و ظرفیتی را نادیده نمیانگارد. به بیان دیگر، عدل عبارت است از رعایت استحقاقها در افاضه وجود و امتناع نکردن افاضه و رحمت به آنچه امکان وجود و کمال دارد.
2- عدل تشریعی:
یعنی خداوند در وضع تکالیف و آنچه سعادت بشر در گرو آن است، اهمال نمیورزد علاوه بر آن انسان را بیش از توان و طاقتش مکلف نمیسازد. شریعت الهی به هر دو معنای یادشده عادلانه است.
3- عدل جزایی: