- پیش و پس از افطار(تا سَحَر)

* صلوات بر محمد و آل محمد، به تعداد عددهای مشهور: 7، 14، 70، 110 یا...

* زِمزِمِه کردن ذکرهای مشهور دیگر: ذکر یونُسیه: لا اِلهَ الّا اَنت... سُبحانَک اِنّی کُنتُ مِنَ الظّالِمین(تو پروردگار مهربان منی و می‌دانم که هر چه بر سرم آمده، به خاطر بی دقتی خودم آمده است)- 7 یا 14 بار، استغفار، اسم‌های متبرک پروردگار یا اسم‌های شریف و پر برکت اهل بیت(با لحن خطاب و توجه قلبی مانند گفتگو).

* سکوت و سپاس از خداوند به خاطر روزه گرفتن یا توفیق حضور در ماه رمضان.

* دعا برای خیر، سلامتی، شادکامی و تقویت ایمانِ«همه» از دوست تا غیر دوست.

* زِمزِمِه کردن ذکرهای مشهور دیگر.

*دقت در خواندن نمازهای واجب در اولِ وقت و یک یا هر چهار دعای پس از نمازها که در کتاب مفاتیح‌الجنان، پس از هم چاپ شده‌اند(اللهم رب شهر رمضان...، یا علی و یا عظیم...، اللهم ادخل علی اهل قبور السرور...، اللهم بک و منک اطلب حاجتی...).

* خواندن همه یا بخشی از دعایی که امام سجاد(ع) به ابوحمزه ثمالی آموختند و بیش از خواندن، اندیشیدن به ترجمه و مفهوم.

شب زنده داری همراه با تفکر در عنایت‌های فراوان خدا و معجزه‌های مادی و معنوی اهل بیت در زندگی خود و اطرافیان و ذکر و نیایش صادقانه، خالصانه و عاشقانه