تفاوت روزه داری اسلامی با دیگر روزه ها یا رژیمهای غذایی
در مقایسه با دیگر رژیمهای غذایی در روزه داری ماه رمضان ،‌هیچ سوء تغذیه یا دریافت ناکافی کالری بوجود نخواهد آمد چرا که هیچ محدودیتی در نوع یا مقدار دریافت غذا در طی افطار تا سحر وجود ندارد . روزه داری در رمضان بطور اختیاری انجام می گیرد . ( اگر چه روزه رمضان در اسلام واجب و اجباری است اما در انجام آن هیچ اجباری از سوی شخص یا گروه دیگر وجود ندارد ) و همچنین این روزه تجویزی از سوی پزشک نمی باشد . در بخش هیپوتالاموس مغز مرکزی به نام لیپواستات وجود دارد که میزان توده بدن را کنترل می کند . هنگامیکه کاهش وزن شدید و سریع بواسطه رژیم های گرسنگی ایجاد می شود این مرکز این پدیده را طبیعی تشخیص نمیدهد بنابراین مجدد خود را برنامه ریزی می کند تا موجب وزن گیری سریع به محض پایان گرفتن رژیم گرسنگی گردد . بنابراین تنها راه مؤثر کاهش وزن دائمی ، کاهش وزن آهسته ، کنترل شده و تدریجی بوسیله رفتار ونگرش به تغذیه می باشد . رمضان ماه مراقبت شخصی و تمرین تغذیه صحیح است که موجب تغییرات دائمی در تنظیم مرکز لیپوستات خواهد شد .
در روزه داری اسلامی به رژیم غذایی محدود به نوع خاصی از غذاها توصیه نمی شویم و بایستی در سحرو غروب آفتاب تغذیه ای در حد صبحانه داشته باشیم . روزه باید با غذاهای شیرینی مانند خرما و آب میوه پایان یابد تا از هر گونه افت قند خون پس از صرف شام جلوگیری شود .
نمازهای واجب که بعد از شام به جا آورده می شود به متابولیسم غذا کمک می کنند . در نمازهای اسلامی تمام عضلات و مفاصل بکار گرفته می شوند . بنابراین آنها در گروه ورزشهای ملایم مصرف کننده کالری قرار می گیرند . روزه داری اسلامی در واقع تمرینی در انضباط فردی است . روزه برای آنهایی که سیگاری هستند یا به خوردن دائمی تنقلات یا نوشیدن ساعتی چای و قهوه عادت دارند روش خوبی برای ترک این عادات می باشد با این امید که تأثیرات روزه پس از اتمام ماه رمضان نیز ادامه یابند . تأثیرات روانی روزه داری ماه رمضان بوسیله توضیحات افرادیکه روزه می گیرند به خوبی مشاهده می شوند . آنان احساس درونی وجد و آرامش خاصی را تجربه می کنند . در این ماه میزان خشونت اجتماعی و جرائم به حداقل می رسد