پیشگیری و آگاهی

رعایت بازی جوانمردانه و تأكید داوران بر اجرای قوانین بازی ، دو عامل مهم در كاهش و پیشگیری صدمات و آسیب مغزی است. به ویژه این كه داوران باید با جدیت با ضربات آرنج كه متأسفانه این روزها در فوتبال زیاد از آن استفاده می شود با كارت زرد و قرمز برخورد كنند چرا كه این ضربات می تواند سبب آسیب دیدگی های جدی در نواحی مختلف بدن از جمله سر شود.

چند راهكار وابسته به هم برای به حداقل رساندن آسیب های مغزی در فوتبال توصیه شده است. شاید در آینده كلاه های محافظ خاصی برای بازیكنان فوتبال ساخته شود. با این وسیله تحقیقاً می توان درصد زیادی از بروز صدمات مغزی جلوگیری كرد. البته تاكنون هیچ محافظ قابل استفاده و مورد تأییدی برای كمك به این مسئله ساخته نشده است.

البته كارشناسان معتقد هستند استفاده از پوشش محافظ ممكن است با استقبال بازیكنان فوتبال روبرو نشود چون بر عملكرد آنها تأثیر خواهد داشت و حتی ممكن است ریسك آسیب دیدگی سر و مغز افزایش یابد.

برخوردهای ورزشی ممكن است نتایجی چون آسیب های جدی نورولوژیك ( عصبی) ، حافظه ای و سایكوسوشال ( روانی) در بر داشته باشد و حتی می تواند سرنوشت بازیگری و حتی زندگی یك بازیكن را تغییر دهد.

این حقیقت ، این نیاز را طلب می كند كه داوران باید آموزش های ویژه ای ببینند و و قوانین فوتبال باید برای مقابله با خشونت و حفظ سلامت بازیكنان قاطعانه باشد.

مراقبت های ویژه از بازیكنان آسیب دیده از ناحیه سر و مغز تا زمان بازگشت دوباره به میدان ، یكی از مباحث عمده و مهم پزشكی – ورزشی است . به هر حال موارد مشكوك از علایم مشخصه ارزیابی و شدت آن مشخص می شود.

پزشكان ورزشی و دیگر مسئولان پاسخگو در مورد امور پزشكی باید رابطه نزدیكی با بازیكنان داشته باشند و در مواقع لزوم بتوانند به سرعت وارد عمل شوند.  مربیان نیز از مسائل بازیكنان به دور نیستند چون مسئولیت بازی و آمادگی بازیكنان بر عهده آنهاست. در مجموع ، هر فردی كه نگران سلامتی خود و اطرافیانش است  باید در مورد مصدومیت های مختلف و از جمله برخوردهای سر ، این اطلاعات را داشته باشد. در صورتی كه مربی در برخوردهای شدید سر بازیكنان از بیرون آوردن وی از زمین خودداری كند  شاید مدتی بعد بازیكن دچار حمله مغزی شده و به دلیل عدم مراقبتها و تمهیدات لازم دچار مشكل شود و مسلماً علت اصلی این اهمال نداشتن اطلاع كافی از چنین ضایعات و آسیب هایی است و امكان دارد بعدها مسئولیت هر گونه حادثه ای را متوجه خود ببیند. برخوردهای سر به عنوان یكی از پیچیده ترین عارضه ها و آسیب هایی كه مغز را تحت تأثیر قرار می دهد در علم آسیب شناسی ( پاتو فیزیولوژی ) معرفی شده است چرا كه حاصل ضربه های بیو مكانیك شدید است.

در پایان این مقاله اشاره ای به چند عامل معمولی كه البته قسمتی از عوامل به وجود آوردن آسیبهای پاتولوژیك ، كلینیكی و بیومكانیكی مغزی هستند را عنوان می كنیم.

1- آسیب مغزی ممكن است به دلیل یك ضربه مستقیم به سر، صورت ، گردن و قسمتهای دیگر بدن كه به مغز پیام می فرستد به وجود بیاید.

2- آسیب مغزی معمول می تواند در نتیجه یك شوك كوتاه مدت و سریع به عملكرد بافت عصبی كه معمولاً به طور ناگهانی حل می شود، باشد.

3- آسیب مغزی در اثر سندروم های كلینیكی است كه ممكن است از دست دادن هوشیاری را به همراه داشته یا نداشته باشد. علایم كلینیكی و مربوط به هوشیاری شدید معمولاً با عوارض بعدی نیز همراه است.

4- آسیب مغزی معمولاً با بررسی ها ، عكسبرداری از سلولها و بافت عصبی ، دقیق تر شناسایی می شود.