البته در طول تاریخ كلام شیعی, آموزه امامت شناخته شده و از این نظر, امامت موضوع شاخص و محوری كلام شیعی را تشكیل می داده است. با توجه به نیاز امروز ما به پاسخ های كلامی به مهم ترین پرسش های سیاسی زمانه از یك سو, و عدم پیرایش و پرداخت مناسب به این مسائل در گذشته اسلامی به دلیل تعلق آن ها به زمانه ما, ضرورت دارد با تأسی به سیره حسنه متكلمان بر جسته گذشته, مهم ترین مسائل سیاسی زمانه خود را به تأمل در رهیافت كلام سیاسی بگذاریم و پاسخ های مناسبی به پرسش های زمانه خود ارائه كنیم. از این رو, ضروری است در مجالی مناسب به بررسی مهم ترین مسائل سیاسی زمانه خود از رهیافت كلام سیاسی بپردازیم.
نكته حایز اهمیت آن كه ما به دلیل اعتقادات دینی خود, نمی توانیم مسائل زمانه خود را صرفاً از منظر فلسفه سیاسی بررسی كنیم. یك مؤمن دیندار نیاز دارد تا بین باورهای اعتقادی ـ دینی و تأملات عقلی خود, انسجام و هماهنگی بر قرار نماید. از این رو, فلسفه سیاسی به تنهایی نمی تواند چنین نیازی را پاسخ دهد و نیاز به كار متكلمانه در عرصه سیاسی نیز برای رسیدن به این انسجام و هماهنگی ضروری می نماید.