انگلستان
انگلیسی‌ها نسبت به اظهارات کلی و بدون پایه و اساس بی‌اعتمادند. آنها بیش از دیگران نسبت به آنچه دقیقاًَ قول داده‌اند، عمل می‌کنند. بنابراین، می‌خواهند دقیقاً بدانند که خود را به چیز متعهد می‌کنند.
فرانسوی‌ها اعتقاد دارند، وقتی که با یک انگلیسی مشغول بحث هستند به هیچوجه نباید باوی چانه زد، زیرا در آن صورت، انگلیسی فرد چانه زننده را به چشم یک خرده سوداگر و یا فروشنده دوره گرد، پنداشته و ارزشی برای وی قائل نخواهند شد، بلکه برای موفقیت در برخورد با یک فرد انگلیسی باید وضع خود را نشان داد و برگفته خود تأکید کرد بدون آنکه لازم باشد علتی برای آن ذکر گردد و این ثبات قدم، ارزش طرف مقابل را در برابر فرد انگلیسی افزایش خواهد داد.
فرانسویان در مورد همسایه‌های انگلیسی خود، اعتقاد دارند که ایشان در طول تاریخ به خوبی توانسته‌اند شراب نو را در جام کهنه بریزند و در مقایسه بین خود و انگلیسی‌ها معتقدند که یک فرانسوی یعنی یک مرد عاقل؛ دو فرانسوی یعنی بحث و گفتگو؛ سه فرانسوی یعنی بی‌نظمی و آشوب. و یک انگلیسی یعنی یک ابله، دو انگلیسی یعنی باشگاه ورزشی و سه انگلیسی یعنی امپراطوری بریتانیا.