سلطانعلي احمد در سال 1336 در يکي از روستاهاي زابل متولد شد. پس از گذراندن دوره‌ي ابتدايي جهت ادامه‌ي تحصيل به شهرستان زابل رفت و تحصيلاتش را تا اخذ مدرک ديپلم ادامه داد. سالهاي پاياني تحصيل او با اوج‌گيري مبارزات انقلابي مردم عليه رژيم طاغوت مقارن بود. او نيز در تمامي صحنه‌هاي انقلاب حضوري فعال داشت. پس از پيروزي انقلاب مدتي بعنوان کارگزار مشغول به کار شد. سپس در شهرداري و جهادسازندگي شهرستان زابل به فعاليت پرداخت. در اواخر سال 1360 به استخدام آموزش و پرورش درآمد و بعنوان معلم درشهرستان چابهار مشغول خدمت گشت. پس از مدتي به سرپرستي تبليغات و انتشارات امورتربيتي منصوب شد. سپس از چابهار به زابل منتقل گرديد و رهسپار جبهه شد. در عمليات پيروزمندانه «والفجر هشت» شرکت جست. و بر اثر استنشاق گازهاي شيميايي مجروح گشت. آنگاه به زابل بازگشت و پس از حصول بهبود نسبي بار ديگر به جبهه رفت. سرانجام در تاريخ 4/3/1367 در منطقه‌ي شلمچه در سن 31 سالگي به فيض شهادت نايل آمد.

وصيت‌نامه

اي انسانهاي آزاده که چشم بينا و گوش شنوا و زبان گويا داريد. حق را بيابيد و با زبان گويا از حق دفاع کنيد و بيشتابيد به سوي حق‌جويان و حق‌پرستان.