انواع كارآفريني :

ّْْْ

الف) فردي : 1- كارآفريني مستقل 2- كارآفريني سازماني

ب) گروهي : 1- كارآفريني شركتي 2- كارآفريني اجتماعي

الف-1- كارآفريني مستقل

فرآيندي است كه كارآفرين از ايده اوليه تا ارائه محصول خود به جامعه ، كليه فعاليت هاي كارآفرينانه را با ايجاد يك بنگاه اقتصادي جديد به طور مستقل طي مي كند.

انگيزه هاي متفاوتي در افراد وجود دارد كه سبب مي شود به طور مستقل كار كنند ، يكي از اين انگيزه ها استقلال طلبي است كه از قويترين نيازهاي فرد كارآفرين ذكر شده است ، او مي خواهد كارها را به شيوه خود انجام دهد و كار كردن براي ديگران براي او سخت است زيرا همواره اعتقاد دارد كه بهتر از هر كس ديگر مي تواند از عهده كار برآيد.

همچنين نياز به پيشرفت و احتياج به رضايتمندي شغلي از جمله انگيزه هايي است كه شخص را به ايجاد يك بنگاه اقتصادي مستقل و يا يك فعاليت مستقل تحريك و ترغيب مي كند.

هنوز تعريف جامعي از كارآفريني مستقل ارائه نشده است ، در اينجا يكي ديگر از تعاريف موجود را ذكر مي كنيم :

كسي كه با معرفي محصولات و خدمات جديد ، ايجاد شركتهاي جديد و يا بهره برداري از مواد اوليه جديد ، وضع اقتصادي موجود را بهم مي ريزد و سبب رشد و توسعه اقتصادي مي شود.

الف-2- كارآفريني سازماني

فرآيندي است كه كارآفرين تحت حمايت يك سازمان ، فعاليت كارآفرينانه خود را به ثمر مي رساند.

«پينكات» كارآفرين سازماني را فردي تعريف مي كند كه در سازمانهاي بزرگ همچون يك كارآفرين مستقل فعاليت مي نمايد و فعاليت وي ، ايجاد واحدهاي جديد در سازمان و ارائه محصولات ، خدمات و فرآيندهاي جديد مي باشد كه شركت را به سوي رشد و سودآوري سوق مي دهد.

«شومپيتر» عمده فعاليتهاي كارآفرينان سازماني را شامل توسعه كالا و خدمات جديد ، معرفي روشهاي جديد توليد ، تشخيص بازارهاي جديد ، پيدا كردن منابع جديد و توسعه و بهبود سازمان مي داند.

ادامه دارد...