اولویتهای نجات حیات
دوشنبه 30 خرداد 1390 7:13 PM
به کمک اقداماتی که در این فصل معرفی میشوند، میتوانید تا زمان رسیدن نیروهای امداد اورژانس، تنفس و گردش خون مصدوم را حفظ کنید. اولویتهای شما در مورد مصدوم بیهوش عبارتند از: باز نگه داشتن راه تنفسی، تنفس دادن به مصدوم (به منظور رساندن اکسیژن به بدن) و برقراری گردش خون (برای رساندن خون اکسیژندار به بافتها). همچنین، دفیبریلاتور دستگاهی است که میتواند با وارد کردن شوک الکتریکی کنترل شده، ضربان قلب را به حالت طبیعی برگرداند. عوامل زیر (اگر بهطور کامل مراعات شوند) شانس بقا را افزایش میدهند:
برای درخواست کمک، سریعاً تماس گرفته شود.
با انجام احیای تنفسی و ماساژ قفسهسینه، گردش خون برقرار شود (این دو عمل را با هم «احیای قلبی ـ ریوی» مینامند).
در بیمار بزرگسالی که نشانهای از گردش خون ندارد، فوراً از دفیبریلاتور استفاده شود.
بیمار برای درمانهای تخصصی و مراقبتهای پیشرفته، فوراً به بیمارستان برسد.
چهار عامل در افزایش شانس بقای یک بیمار بزرگسال بیهوش دخالت دارند. اگر هر کدام از عوامل این زنجیره رعایت نشود، میزان شانس کاهش پیدا میکند.
راه تنفسی بیمار بیهوش ممکن است تنگ یا مسدود شود. علت این امر آن است که کنترل عضلات از بین میرود و به این ترتیب، زبان میتواند به عقب رفته، راه تنفسی را مسدود کند. با وقوع این حادثه، تنفس بیمار سخت و صدادار و یا بهطور کامل غیرممکن میشود. بالا بردن چانه و خم کردن سر به عقب، زبان را از ورودبه مسیر هوایی باز داشته، امکان نفس کشیدن را برای مصدوم فراهم میکند.
راه تنفسی باز با جابهجا کردن سر و بالا بردن چانه، زبان از پشت حلق بلند میشود: راه تنفسی باز است. راه تنفسی مسدود در بیمار بیهوش، زبان به عقب رفته، حلق و راه تنفسی را مسدود میکند.