این‌ باندها از پنبه‌، گاز، پارچه‌ کشی‌ یا کتانی‌ ساخته‌ شده‌اند و به‌ صورت‌ مارپیچی‌ به‌ دور بخش‌ آسیب‌ دیده‌ بسته‌ می‌شوند. سه‌ دسته‌ اصلی‌ از باندهای‌ رولی‌ وجود دارد:

باندهای‌ رولی‌ توری‌، برای‌ نگه‌ داشتن‌ پانسمان‌ در محل‌ مورد نظر استفاده‌ قرار می‌گیرند. این‌ باندها به‌ دلیل‌ داشتن‌ بافتی‌ شل‌ و باز، امکان‌ تهویه‌ مناسب‌ را برقرار می‌سازند ولی‌ نمی‌توان‌ آنها را برای‌ اعمال‌ فشار مستقیم‌ یا محافظت‌ از مفاصل‌ به‌ کار برد.

باندهای‌ کشی‌، شکل‌ بدن‌ را به خود می‌گیرند. از این‌ باندها برای‌ مستحکم‌ کردن‌ پانسمان‌ها و حفاظت‌ از آسیب‌های‌ بافت‌ نرم‌ استفاده‌ می‌شود.

باندهای‌ کرپ‌ را برای‌ محافظت‌ پایدار از مفاصل‌ آسیب‌ دیده‌ به‌ کار می‌برند.

 

شکل‌های‌ زیر چندین‌ راه‌ را برای‌ بستن‌ انتهاهای‌ باند رولی‌ نشان‌ می‌دهند. سنجاق‌ قفلی‌ یا نوارچسب‌ معمولاً دربسته‌های‌ کمک‌های‌اولیه‌ یافت‌می‌شوند. در بسته‌های‌ تخصصی‌، ممکن‌ است‌ گیره‌ باند هم‌ وجود داشته‌ باشد. اگر به‌ هیچ‌یک‌ از این‌ وسایل‌ دسترسی‌ ندارید، باید با برگرداندن‌ لبه‌ انتهای‌ باند به‌ داخل‌ آن‌ را محکم‌ کنید.

برگرداندن‌ لبه‌ انتهای‌ باند اگر وسیله‌ای‌ برای‌ محکم‌ کردن‌ باند در اختیار ندارید، این‌ کار را با یک‌ بار چرخاندن‌ باند به‌ دور اندام‌ و سپس‌ برگرداندن‌ لبه‌ آن‌ به‌ داخل‌، انجام‌ دهید.

گیره‌ باند گاهی‌ همراه‌ با باندهای‌ رولی‌ کشی‌ و کرپ‌، گیره‌هایی‌ فلزی‌ برای‌ محکم‌ کردن‌ انتهاهای‌ باند وجود دارد.

نوارچسب‌ می‌توان‌ انتهاهای‌ باند را به‌ داخل‌ تا کرد و با استفاده‌ از نوارچسب‌، چسباند.

سنجاق‌ قفلی‌ از این‌ سنجاق‌ها می‌توان‌ برای‌ محکم‌ کردن‌ تمام‌ انواع‌ باندهای‌ رولی‌ استفاده‌ کرد. انتهای‌ باند را به‌ داخل‌ تا کنید و انگشت‌ خود را بین‌ باند و پوست‌ مصدوم‌ قرار دهید تا از وارد کردن‌ آسیب‌ موقع‌ فرو کردن‌ سنجاق‌ پیشگیری‌ کنید (شکل‌ سمت‌ راست‌).

دقت‌ کنید که‌ سنجاق‌ پس‌ از بستن‌ به‌ حالت‌ افقی‌ قرار گیرد (شکل‌ سمت‌ راست‌ انتها).