ای ســــــاربان ،آهســــــــته رو که کــــارم جانم میرود

 

وآن دل کـــــه با خــــــود داشتــــم،با دســـتانم میـــرود

 

محمـــــل بــــدار ای ســاربان ،تندی مـــکن با کاروان

 

کــز عشــــــق آن ســــرو روان گــــــویی روانم میرود

 

در رفتـــن جـــــان از بــدن گــویند هر نوعـــی ســــخن

 

من خود به چشم خویشتن خویش دیدم که جانم میــــرود