پاسخ به:هنرهای اسلامی

به گزارش چهارشنبه خبرنگار ايرنا از حوزه هنري استان يزد محمدعلي رجبي با بيان تاريخچه تصويرسازي در قبل و بعد از اسلام ، ميراث داري هنر ايران باستان و تحول نظام فكري هنرمندان بعد از اسلام هنر ايراني – اسلامي ، مكتب هنري بسيار غني و عظيمي را به وجود آورد كه مي توان از آن مكتب به عنوان دريچه اي نوين با منظري عميق و وسيع پيش روي ايرانيان ياد كرد.
وي جديت و مداومت هنرمندان متعهد ايراني را در طول تاريخ پايه و اساس رشد و شكوفايي هنر اسلامي دانسته و عجين شدن فرهنگ و تمدن اسلامي قرآني با هنر ايراني را از نوع سير هنري تعيني به تجريدي بيان نمود چرا كه در هنر ايراني گرايش تجلي هنري به بيرون بود ولي گرايش فرهنگ ايراني - اسلامي به منبع اوليه وجود عالم امكان مي باشد.
رجبي در پاسخ به اين سوال كه در هنر بيروني قرآن كه بعدها به نام هنر اسلامي شناخته شد آيا دوره اي داريم كه پرداخت به تصويرگري برجسته تر باشد گفت اساسا همه دوره‌هاي ما با اين هدف شروع شد يا تداوم پيدا كرد اما طبيعي است كه مراحل اوليه مراحل كودكي باشد.
به گفته وي كار از تذهيب قرآن شروع شد؛ شروع كردن به گذاشتن دايره‌هايي از رنگ زعفران در تفكيك آيات، بعد كم‌كم به آن‌ها نقش دادند. وي اظهار داشت: اين نقش‌ها چون در قرآن گذاشته مي‌شد نبايد متعين مي‌بود كه ذهن را به طرف نقوش انسان و حيوان و... ببرد نقش‌ها بايد مجرد مي‌بود اين‌طور بود كه گرايشي به سمت تجريد ايجاد شد و از آن طريق آرام‌آرام به بيرون و روي لباس‌ها، كاشي‌ها، فرش‌ها و... راه يافت. رجبي اضافه كرد: در واقع نقش از قرآن به زندگي كشيده شد و هر كدام از اين‌ها، تجربه‌هاي خاص خودشان را در بيرون داشتند.
به گفته وي بعد كه نقوش متعين براي كتاب‌ها پيدا شد، تصويرسازي را بيشتر از اين مرحله مورد بحث قرار مي‌دهند در صورتي كه به اعتقاد ما كار از همان نقوش مجرد شروع شد.
اين مدرس دانشگاه همچنين درباره رشد هنر اسلامي پس از انقلاب اسلامي، انقلاب را تجديد عهدي با مباحث قديم هنر اسلامي دانست و از رشد و مباحث نظري به همراه شناخت و تحقيق منتج به جهاني شدن اين هنر براي مثال اثار استاد فرشچيان ياد نمود.
اين نشست با حضور اساتيد و دانشجويان هنر و به همت حوزه هنري استان يزد و با همكاري معاونت پژوهش و اموزش حوزه هنري و دانشگاه علمي كاربردي فرهنگ يزد برگزار شد. ك/1