ترس به دست عالمان چقدر بهانه می دهد

برای هر رهِ گذر، جزای خاص می دهد

کسی که پا نهاده سوی دوست

صدا زده، نهی کند، که آتش است این گذر

کسی که دل ندارد و به عقل خود کند رجوع!

به راحتی دور شود، از آن رهِ نجات بخش

لیک برای عاشقان ترس نشانه ای بُود

قدم در آن نهاده و به سوی راه خود شوند