پاسخ به:درد يك پنجره

من نه عاشق بودم و نه محتاج نگاهی كه بلغزد برمن،

من خودم بودم و یك حس غریب كه به صد عشق و هوس می ارزید،

من خودم بودم و دستی كه صداقت می كاشت گر چه در حسرت محصول پوسید،

و خدا می داند سادگی از ته دلبستگیم پیدا بود،

من نه عاشق بودم نه دلداده به گیسوی بلند،

من به دنبال نگاهی بودم كه مرا از پس دیوانگیم می فهمید،

روزگاریست غریب...

من چه خوشبین بودم،همه اش رویا بود و خدا می داند...