پاسخ به:مجله عکاسی
سه شنبه 20 اردیبهشت 1390 1:49 PM
جریان دوسویه فرم و محتوا در هنر عکاسی
انتخاب فرم صحیح توسط عکاس متناسب با مفهوم مورد نظر وی به ثبت تصویری ماندگار خواهد انجامید. پیش از وفورحضور دوربین های دیجیتالی در بازار، چاپ نگاتیوی عکس،ساحت منتظم تری رابرای هنر عکاسی قائل می شد. عکاسی با دوربین های آنالوگ ، میزان اشتباه عکاس را کم می کرد و انتخاب صحیح کادر و فرم را در ارتباط با مفهوم مورد نظر وی فراهم می ساخت. با این وجود می توان نگاه مثبت تری به ورود دوربین های دیجیتال داشت. چراکه اندیشه همچنان اهمیت خود را در خلق اثر هنری حفظ کرده است.
انتخاب «فرم» و «محتوا» و به کار گیری خردمندانه رابطه بین این دو، مبین دیدگاه ها و ایدئولوژی عکاس است. همواره یک جریان دوسویه مابین فرم و محتوا وجود دارد. بنابراین کشف رابطه بین فرم و محتوا در یک عکس می تواند به کمک ابزار های پیش رفته میسر شود. تصور آنکه فرم های موجود در طبیعت هر یک بار معنایی مختص به خود را دارا هستند اندیشه ای الکن به نظر می رسد . چراکه معنای فرم ها و کارکرد آنها در موقعیت های متفاوت و در چیدمان های متنوع بسیار گوناگون خواهد بود. کارشناسان ،سبک های هنری را برآمده از همین ارتباط فرم و محتوا میدانند.هرچند در این مقوله نباید از نقش تکنیک اجرایی غافل ماند. سبک می تواند به ایجاد ریتم بین فرم و محتوا کمک کند و یا آنکه می تواند این ارتباط را به صحنه نزاع انرژی های بصری بدل سازد.
هنگامی که توجه عکاس تنها به عنصر هارمونی در کادر باشد، خطر سیر نزول سوژه در یک قاب کلیشه ای و تکراری وجود دارد. عدم تعادل نتیجه تضاد انرژی فرم و محتوا است. با این حال،هوشیاری عکاس می تواند از تقابل فرم و محتوا ، تصویری جاودانه را به ثبت برساند. می توان نتیجه گرفت که عکاسی آسان همانند نقاشی آسان یا مجسمه سازی آسان، واژه ای سطحی و کم مایه به نظر می رسد. اندیشه و کشف و شهود هنرمند است که اثرهنری اش را برای تمام دوران های حیات بشری،ماندگار، تاثیر گذار و تفکربرانگیز می نماید.