يک عکس ورزشى با توجه به سرعتهاى زياد در حرکات ورزشي، بايد از فيلمهاى خيلى سريع و دوربينهايى که مجهز به سرعتهاى بالا هستند، استفاده کرد. اين عکس بايد وضوح خوبى داشته باشد. سرعت لازم ۱۰۰۰/۱ يا بيشتر است و بايد از دوربينهايى استفاده کرد که داراى مسدودکنندهٔ کانونى - پردهاى باشند؛ معمولاً اينگونه تصاوير از فاصلهٔ دور گرفته مىشود و بايد فاصله کانونى عدسى در حد کافى و قدرت زياد باشد. و با پيش آمدن موضوع و رسيدن به محل موردنظر، آن را در داخل کادر گرفت و دوربين را همراه آن حرکت داد. بهطورىکه همواره موضوع در ميان کادر باشد و در لحظهٔ مناسب روى تکمه فشار داده شود و باز هم تا مدتى حرکت دوربين ادامه يابد.
در اين عکسها زمينه محو مىشود. با دوربينهايى که داراى سرعت ۵۰۰/۱ و حتى ۲۵۰/۱ ثانيه است نيز مىتوان از صحنههاى ورزشى عکس گرفت؛ کافى است به موضوع نزديک نشويم. نور مقابل براى صحنههاى ورشى مناسب نيست؛ در حالىکه ضد نور يا نور مايل بسيار جالب است. معمولاً در مسابقات ورزشى بايد عکسهاى بسيار زيادى تهيه شود تا عکس دلخواه را بتوان انتخاب نمود.