پاسخ به:نجوم در قرآن

آنچه در مورد گاه شماری و نجوم در قرآن آمده است:

اَلآصالْ : شامگاهان

آناء : ساعت

اَلْاِبْكارْ : بامداد

اَشْهُرُ الْحُرُم ْ: ماه های حرام ( ذیقعده ، ذیحجه ، محرم ، رجب)

اُفُول : فرو شدن ستاره و ماه و خورشید

اَیام حُسُومْ : روزهای نحس

اَیّام نَحسِاتْ : روزهای نحس بروج : جایگاه ستارگان

حِجَجْ : سال خُسُوف : ماه گرفتن

جُمُعَة : آدینه اَلْحَوْل : سال

اَلخُنِسّ اَلْجَوار الْكُنَّسْ : ستارگان سرگردان

دُرّی : ستاره روشن

دُلُوكْ : گشتن آفتاب و وقت زوال

اَلسَّبْتْ : شنبه

سَنَة : سال شَرْقی : جانب بر آمدن آفتاب

الشَّعْری : نام ستاره ای است

اَلشَّفَقْ : سرخی مغرب پس از فرو شدن آفتاب

اَلشَّمسْ : خورشید

الشَّهابْ : شهاب

الشَّهرْ : ماه

شَهْرُ رَمضَانْ : ماه رمضان

اَثْناعَشَرَشهراً : ماه های دوازده گانه

الصُّبحْ : بامداد

الطارِق : ستاره صبح طُلُوع : برآمدن خورشید

ضُحی : تاریك شدن شب عِشاءَ : شبانگاه

اَلْعَصْرْ : روزگار ، وقت نماز عصر

غاسِقْ : شب تاریك

غَدْ : فردا

اَلْغدوّ : بامداد كردن

اَلْغُرُوب : وقت فرو شدن آفتاب

اَلْفَجْر : بامداد

اَلْفَلَقْ : سپیده دم

اَلْفَلَكْ : چرخ

اَلْقَمَرْ : ماه كِسْف : پاره آسمان

كَواكِبْ : ستارگان

اَللّیلْ : شب

مَطْلَعُ الشَّمْسْ : جایگاه بر آمدن خورشید

اَلنَّجْمْ : ستاره

اَلنَّهارْ : روز