«وَالشَّمس وَ ضُحها وَ القَمَر اِذا تَلها »

به خورشيد و گسترش نور آن سوگند و به ماه در آن هنگام كه بعد از آن در آيد

«خورشيد» مهم‌ترين و سازنده‌ترين نقش را در زندگي انسان و تمام موجودات زنده زميني دارد. علاوه بر اينكه منبع نور و حرارت است و اين دو از عوامل اصلي زندگي انسان به شمار مي‌روند، منابع ديگر حياتي نيز از آن مايه مي‌گيرند. وزش بادها، نزول بارانها، پرورش گياهان، حركت رودخانه‌ها و آبشارها و حتي پديد آمدن منابع انرژي را همچون نفت و زغال سنگ هركدام اگر درست دقت كنيم، بصورتي با نور آفتاب ارتباط دارد. بطوريكه اگر روزي اين چراغ حياتبخش خاموش گردد، تاريكي و سكوت و مرگ همه جا را فرا مي‌گيرد.

«ضحی» در اصل به معني گسترش نور آفتاب است و اين در هنگام است كه خورشيد از افق بالا بيايد و نور آن همه جا را فر گيرد. سپس به آن موقع از روز «ضحی» گفته مي‌شود.

در آيه‌ي بعد به ماه قسم مي‌خورد هنگامي كه پشت سر خورشيد در آيد. چنانكه بعضي از مفسران اعلام كرده‌اند اشاره دارد به ماه در هنگام بدر كامل؛ يعني شب چهارده. زيرا ماه در شب چهاردهم تقريباً مقارن غروب آفتاب سر از افق مشرق بر مي‌دارد و چهره‌ي پر فروغ خود را ظاهر مي‌كند و سلطه‌ي خويش را بر آسمان تثبيت مي‌كند و چون از هر زمان جالب تر و پرشكوهتر است، به آن سوگند ياد شده.