پاسخ به:اخبار روز

سريع ترين روش کاهش چربي هاي کبدي
محسن شهابي
چربي ها و روغن ها از مهم ترين اجزاي غذاي انسان به شمار مي روند و همه ما هر روز مقاديري از اين ماده غذايي را مصرف مي کنيم.چربي ها در تمام سلول ها و بافت هاي بدن وجود دارند و نقشي حياتي در غشاي سلولي دارند. همچنين چربي ها به صورت پوشش و لايه محافظ در اطراف بعضي از اعضا و اندام هاي بدن يافت مي شوند.
 روغن ها و چربي ها به دو گروه حيواني و گياهي تقسيم مي شوند.چربي ها در رژيم غذايي ما به دو صورت مرئي و نامرئي يافت مي شوند.
چربي هاي مرئي شامل کره، مارگارين، روغن نباتي و روغن حيواني يا روغن ماهي است.چربي هاي نامرئي در اغلب غذاها مانند شير، تخم مرغ، گوشت ميوه زيتون، پنير، شکلات، چيپس سيب زميني و آجيل وجود دارند و با چشم ديده
نمي شوند.وجود چربي هاي کبدي يکي از مهم ترين
دغدغه ها در راستاي حفظ سلامتي افراد است.در اين خصوص پزشکان به افرادي که داراي کبد چرب هستند در خصوص مصرف رژيم غذايي سالم و رعايت پرهيزات غذايي
توصيه هاي متعددي مي کنند.پژوهشگران تاکيد دارند که سريعترين راه براي کاهش چربي‌هاي کبدي کاهش ميزان کربوهيدرات موجود در رژيم غذايي است و در قياس با شيوه کاهش کالري مصرفي نتيجه بهتري به دست مي‌آيد.  پژوهشگران براي دو گروه از شرکت کنندگان رژيم‌هاي غذايي خاصي را تجويز کردند؛ گروه اول کمتر از 20 گرم کربوهيدرات در طول روز مصرف مي‌کرد و گروه دوم نيز به شدت از رژيم غذايي کم کالري برخوردار بود. بر اساس نتايج اين تحقيق  هر چند هر يک از دو گروه وزن بسياري را از دست دادند، اما گروه اول که کربوهيدرات کمتري مصرف کرده بودند، چربي کبدي بيشتري را از دست دادند. دکتر جفري براونينگ از دانشگاه تگزاس مي‌گويد: البته هنوز مشخص نيست که چرا شيوه اول تاثير بيشتري در کاهش چربي‌هاي کبدي دارد. در صورت تائيد نتيجه گيري فوق، اين روش مي‌تواند بازتاب گسترده‌اي در خصوص درمان بيماري‌هايي نظير ديابت، استقامت انسوليني و بيماري کبد چرب غيرالکلي داشته باشد. همچنين هپاتيت ناشي از چربي، نوعي اختلال كبدي است كه به بزرگ شدن اندازه كبد منجر مي‌شود. اغلب بيماران مبتلا به اين عارضه كبدي از مشكل خود بي‌اطلاع هستند چون علامت خاصي ندارند. در اغلب موارد افزايش مختصري در ميزان ترشح آنزيم‌هاي كبدي ديده مي‌شود. تشخيص قطعي با نمونه‌برداري عضوي از كبد كه آزمايش راحت و خيلي كم خطري است، انجام مي‌گيرد.
در حال حاضر درمان مشخصي براي اين بيماري وجود ندارد اما در افرادي كه چاق، ديابتي و يا دچار افزايش چربي خون هستند، توصيه مي‌شود كه وزن خود را كاهش دهند و قند خون و چربي خون خود را كنترل كنند تا به كنترل بيماري آنها بيشتر كمك شود. براي بيماران ديابتي معمولا پايين آوردن قند خون توصيه مي‌شود. براي بيماراني كه افزايش وزن و ديابت ندارند نيز اغلب يك رژيم كم چرب توصيه مي‌شود و البته داروهايي نيز وجود دارند كه هنوز ميزان شفابخشي آنها در حال آزمايش و بررسي است.
 اين وضعيت با ديگر علل بيماري‌هاي مزمن كبدي از جمله هپاتيت ويروسي ب و سي، بيماري‌هاي نقص سيستم ايمني، اعتياد به الكل، مسموميت دارويي و تجمع مس يا آهن در كبد رابطه‌اي ندارد. از سوي ديگر اين عارضه كبدي با تجمع ساده چربي در كبد موسوم به كبد چرب نيز متفاوت است چرا كه كبد چرب به تخريب سلول‌هاي كبدي منجر نمي‌شود در حالي كه هپاتيت ناشي از چربي ممكن است سبب تخريب سلول‌هاي كبدي شود.  اين بيماري ممکن است با مصرف زياد الكل، ديابت قندي، بالا بودن چربي‌هاي خون چون كلسترول و تري گليسيريد، چاقي و سوء تغذيه در افراد ارتباط داشته باشد. به اعتقاد پزشكان، كبد چرب حاد ممكن است در اثر سموم كبدي مثل د.د.ت، بلع فسفر و تتراكلريد كربن و يا مصرف ناگهاني مقادير زياد الكل رخ دهد و يا ممكن است علتي براي آن پيدا نشود كه در اكثر موارد نيز اين گونه است. هنوز علت مشخصي براي هپاتيت ناشي از چربي پيدا نشده است. پيش از اين متخصصان تصور مي‌كردند كه علت بروز اين عارضه ديابت است چرا كه بيشتر مبتلايان را زنان ميانسال و چاقي تشكيل مي‌دادند كه قند خونشان بالا بود. به علاوه اين بيماران ممكن است چربي اضافي در خونشان داشته باشند و يا ممكن است به بيماري‌هاي ديگري از قبيل بيماري‌هاي عروق كرونري، بيماري‌هاي تيروئيد و يا افزايش فشار خون مبتلا باشند. نکته جالب توجه اينکه هپاتيت ناشي از چربي در كودكان بين 9 تا 16 ساله نيز مشاهده شده است كه اغلب چاق بوده‌اند و فقط تعداد كمي از آنها كه دچار اين بيماري بودند، ديابت نيز داشته‌اند. محققان معتقد هستند كه در اين عارضه چون كبد نمي‌تواند چربي را به شكلي قابل دفع تبديل كند در كبد تجمع پيدا مي‌كند. ذخاير چربي قبل از 5/5 سالگي احتمال بروز چاقي در بزرگسالي را افزايش مي‌دهد.پس از پايان سال نخست زندگي، بدن كودك به تدريج عضلاني‌تر شده و در 6 سالگي چربي بدن كودك به حداقل خود مي‌رسد؛ پس از اين دوره مجدداً چربي بدن افزايش پيدا مي‌كند كه به آن بازگشت ذخاير چربي گفته مي‌شود.
 در صورتي كه بازگشت ذخاير چربي قبل از 5/5 سالگي رخ دهد، احتمال بروز چاقي در بزرگسالي بيشتر خواهد بود همچنين كودك بازگشت ذخاير چربي را پس از 7 سالگي تجربه خواهد كرد.