چه جمعه ها که یک به یک غروب شد نیامدی

                                 چه بغضها که در گلو رسوب شد نیامدی

خـلـیـل آتـشـین سخن تبــر به دوش بت شـکن

                                 خدای ما دوباره سنگ و چوب شد نیامدی

برای مـا که خسـته ایم و دل شکسـته ایم نه

                                 ولی برای عده ای چه خوب شد نیامدی

تمـام طـول هـفـته را در انتظار جمعه ام

                                دوباره صبح ظهر نه غروب شد نیامدی