برخی از ما بزرگ ترها فكر می كنیم كه بعضی از خوراكی ها فقط برای بچه ها تولید می شود اما وقتی پایش می افتد، خودمان از هر بچه ای بچه تر می شویم و تا دخل آن را نیاوریم، راحت نمی نشینیم. پاستیل هم یكی از همین خوراكی هاست كه ظاهر جذاب و طعم خوبش بزرگ و كوچك را به سمت خود می كشد....

به همین دلیل با دكتر محمدحسین عزیزی، متخصص صنایع غذایی و عضو هیات علمی دانشگاه تربیت مدرس به گفت وگو نشستیم تا با خوب و بد این محصول ژله ای بیشتر آشنا شویم.



ژلاتین پاستیل از پوست یا استخوان حیوانات مختلفی مانند گاو، خوك یا حتی ماهی درست می شود اما در كشور ما به دلیل مساله حلال بودن، تنها پوست و استخوان گاو و به ندرت ماهی کاربرد دارند.



خیر. ما در ایران فرآیند تولید ژلاتین نداریم و به همین خاطر ژلاتین های وارداتی باید حتما مورد تایید مقامات بهداشتی و دامپزشكی مان باشند تا مطمئن باشیم ژلاتینی كه وارد می كنیم، حتما از حیوان حلال گوشت تهیه شده و آن حیوان هم به روش اسلامی ذبح شده است.



البته. مصرف ژلاتین خالص به همه افراد حتی آنهایی كه در رژیم غذایی به سر می برند هم توصیه می شود چون این ماده غذایی سرشار از پروتئین است و كالری زیادی ندارد اما وقتی كه با انواع رنگ ها و اسانس های طبیعی و مصنوعی و حتی شكر مخلوط می شود دیگر باید در مصرف آنها حد اعتدال را رعایت كرد.



نه. همان طور كه گفتم در فرآیند تولید پاستیل، مقدار زیادی شكر، رنگ و اسانس خوراكی استفاده می شود كه این موضوع باعث می شود مصرف پاستیل را به افراد چاق و آنهایی كه در حال لاغر شدن هستند، توصیه نكنیم. كودكان زیر 2 سال نیز سیستم گوارش حساسی دارند و بهتر است خوراكی هایی كه افزودنی دارند را كمتر میل كنند.



ژلاتین با 3 درجه قدرت مختلف تولید می شود، كم، متوسط و زیاد. پاستیل از ژلاتین های با قدرت بیشتر تهیه می شود و به همین دلیل حالت جویدنی و سفت دارد اما ژلاتین موجود در ژله ها و پودر آنها، ژلاتینی با درجه متوسط و كم است و به همین خاطر ژله از پاستیل، شل تر است.



خیر. ژلاتین خالص، بدون مزه، رنگ و بو است و به همین دلیل در بازار تولید به آن انواع رنگ ها و اسانس های مجاز خوراكی و شكر اضافه می كنند تا این ماده خوراكی مشتری پسند شود.



خیر. هر چقدر هم كه افزودنی های پاستیل مجاز باشند اما به هر حال طبیعی نیستند و مصرف زیادشان به هیچ وجه توصیه نمی شود. به علاوه پاستیل مقدار زیادی شكر دارد كه مصرف مداومش برای دندان ها و به طور كلی برای بدن مفید نیست و كالری بالایش می تواند باعث بالارفتن وزن شود.



اسانس، به صورت مصنوعی و شیمیایی تهیه می شود اما كنسانتره از میوه طبیعی درست می شود. بعید به نظر می رسد كه در فرآیند تولید پاستیل از كنسانتره میوه ها استفاده شود چون این كار باعث شل شدن ژلاتین و مشكل شدن قالب گیری آن می شود.



خیر. همان طور كه عنوان شد این طعم ها و بوها فقط اسانس هستند و بین اسانس های میوه ای و نوشابه ای تفاوتی از نظر ارزش غذایی وجود ندارد. بنابراین نمی توان گفت كه یكی از آنها از دیگری بهتر است. برخی تصور می كنند كه پاستیل ها منبع كلسیم هستند در حالی كه این طور نیست و نمی توان عادت به خوردن آن را عاملی برای پیشگیری از بروز پوكی استخوان در نظر گرفت.



این روغن كه روغن خوراكی است بیشتر برای براق شدن پاستیل ها و جلوگیری از چسبیدن آنها به یكدیگر به سطحشان افزوده می شود و میزان آن بسیار كم است و نمی تواند از نظر اضافه كالری دریافتی برایمان مشكلی ایجاد كند.



خیر. همه می توانند به مقدار محدود پاستیل بخورند. فقط به خاطر شكر موجود در آن، كسانی كه اضافه وزن یا دیابت دارند باید در مصرف این خوراكی خوشمزه حداقل ها را رعایت كرده و حتما در این مورد با پزشك خود مشورت كنند. البته آنهایی كه دیابت نوع 1 دارند و انسولین تزریق می كنند مشكل چندانی در این زمینه ندارند اما دیابتی های نوع 2 باید در خوردن انواع تنقلات شیرین مراقب باشند.



به هیچ عنوان. چون ممكن است شیرخواران تكه ای از پاستیل را با دندان خود جدا كنند و این تكه داخل نای آنها برود و باعث خفگی شان بشود. ضمن اینكه شیرخواران سیستم ایمنی و گوارش ضعیف و حساسی دارند و خوردن خوراكی هایی مانند پاستیل می تواند بسیار خطرناك باشد.
منبع : salam