رسول اكرم (صلي الله عليه و آله و سلم) با اين همه اعتناي به معاد حتي يك لحظه از جامعه، خدمت به خلق خدا و رهبري آنان غفلت نورزيد؛ زيرا انزواى از جامعه و بريدن از مردم در اسلام نكوهيده است. از اين رو مي‌فرمود: اگر نهالي در دست يكي از شماست و اجل شما در آستانه فرا رسيدن است و مي‌توانيد آن را بكاريد و بميريد، حتماً بكاريد كه پاداش خواهيد برد: «إن كان بيد أحدكم فسيلة فاستطاع أن يغرسها قبل أن تقوم السّاعة فليغرسها فإنّ له بذلك أجراً«﴿1﴾؛ يعني نبايد حتي در لحظات پاياني عمر بگوييم چرا درخت بكاريم و دست از عمران و آباداني زمين بكشيم. البته غرس درخت مثال است و مقصود هر كار سودمند به حال خلق و جامعه است.
1 ـ مستدرك الوسائل ج 13، 460
 معاد در قرآن، ص 46.