حوادث بعد از سفر طائف

از جمله حوادثى که برخى از مورخین و اهل تفسیر در سالهاى‏پس از سفر طائف ثبت کرده‏اند داستانى است که در تفسیر آیه‏مبارکه
انا کاشفوا العذاب قلیلا انکم عائدون (1) ...
نقل کرده وگفته‏اند:پس از آنکه مشرکین رسول خدا(ص)را تکذیب کرده وتحت فشار و آزار قرار دادند آنحضرت درباره ایشان نفرین کرده وبدرگاه خدا عرض کرد:
«اللهم اجعل سنیهم کسنى یوسف‏».
-خدایا سالهاى ایشان را همچون سالهاى زمان یوسف قرار ده... (2)
و بدنبال آن باران از ایشان قطع شد و دچار خشکسالى وقحطى شدند تا آنجا که بخوردن استخوانها و مردارها و گوشت‏سگها روى آوردند،و تا آنجا که گورها را مى‏شکافتند و مرده‏هارا بیرون آورده میخوردند و زنها بچه‏هاى خود را خوردند...
و تا آنجا که همانگونه که در آیات پیشین آمده بود و خداى‏تعالى فرموده:
یوم تاتى السماء بدخان مبین (3) .
کار چنان سخت‏شده‏بود که از شدت گرسنگى و تشنگى آسمان در نظر مردم همچون‏دودى به چشم میخورد و هوا در نظرشان تیره و تار گشته بود...
مشرکان که خود را در معرض نابودى و هلاکت دیدند بنزدابو سفیان آمده و از او چاره‏جوئى کردند،وى نیز بنزد رسول‏خدا(ص)آمده و او را سوگند داده عرض کرد:
«یا محمد جئت‏بصلة الرحم و قومک قد هلکوا جوعا فادع الله لهم‏»
اى محمد تو مردم را به صله رحم دعوت میکنى و قوم و قبیله‏ات ازگرسنگى نابود شدند پس درباره اینها بدرگاه خدا دعا کن...
و بدنبال آن وعده داد که اگر این بلا و عذاب از آنها برطرف‏شود بدو ایمان آرند و رسول خدا(ص)نیز دعا کرد و خداى تعالى‏عذاب را از آنها برطرف کرد ولى متنبه نشده و باز به کفر و شرک‏خود اصرار ورزیدند
و همانگونه که خداى تعالى در این آیات فرموده:
«ثم تولوا عنه و قالوا معلم مجنون‏».
آنها باز هم روى گردانده و گفتند:او تعلیم داده‏اى دیوانه است...
نگارنده گوید:باید دانست که تفسیر مزبور یکى از دوتفسیرى است که از این آیات شده است و تفسیر دیگر آنست که‏این آیات مربوط به نشانه‏هاى قیامت و ظهور حضرت مهدى درآخر الزمان است،که از آنجمله است نزول عیسى بن مریم برزمین،و ظهور دجال،و دابة الارض،و طلوع خورشید از مغرب،ویکى از آنها هم‏«دخان‏»است.و آن دودى است که در هواآشکار گردد و مؤمنان را دچار حالتى شبیه زکام گرداند،وکافران را سرگیجه‏اى سخت گیرد...
که براى توضیح بیشتر باید به تفاسیرى که در این آیه نوشته وروایاتى که رسیده است مراجعه شود (4) .
مطلب دیگرى که از این تفسیر و تاریخ استفاده میشود،آنکه‏بر فرض صحت این روایت،این تفسیر میتواند شاهدى بر روایات‏دیگرى باشد که بطور متواتر از رسول خدا(ص)نقل شده که‏میفرمود:هر آنچه در بنى اسرائیل و امتهاى انبیاء سلف،گذشته‏برشما نیز بى‏کم و است‏خواهد گذشت مانند روایت ذیل:«کل ما کان فی بنى اسرائیل یکون فی هذه الامة مثله حذو النعل بالنعل و القذة بالقذة‏» (5) .
و داستان مزبور همانند داستان حضرت موسى و قبطیان وآیات نه گانه‏اى است که در قرآن کریم نقل شده که هر بار یکى‏از آن آیات و عذابهاى الهى بر آنها فرود میآمد بنزد موسى میآمدندو از آنحضرت میخواستند تا دعا کند و عذاب مرتفع گردد تا آنهاایمان آورند،و موسى دعا میکرد و عذاب برطرف میشد ولى آنهابه وعده خود وفا نمیکردند و همچنان در کفر خود اصرارمیور زیدند...به شرحى که در تاریخ انبیاء مسطور است (6) .
----------------------------------------
1-سوره دخان-آیه 15-یعنى ما کمى از عذاب را بر طرف مى‏کنیم شاید شما بازگردید...
2-و در نقل ابن اثیر در نهایة اینگونه‏«اللهم اعنى علیهم سنین کسنى یوسف‏»-یعنى‏خدایا مرا بر اینها کمک بده به سالهایى همچون سالهاى خشکسالى مردم زمان‏یوسف.
3-سوره دخان-آیه 10-یعنى روزى که آسمان به صورت دودى آشکار بیاید.
4-تفسیر کبیر فخر رازى-ج 27 ص 241.
5-بحار الانوار-ج 53 ص 108.و هر کس بخواهد مجموعه این روایات را ببیندمى‏تواند در کتاب‏«الایقاظ من الهجعة...»شیخ حر عاملى که در اثبات رجعت‏نوشته مطالعه نماید.
6-به کتاب تاریخ انبیاء-ج 2 ص 112-119 تالیف نگارنده مراجعه شود