حماسی ترین مرد این روزگار

تقدیم به شهید صیاد شیرازی

 

امیر سرافراز ایران زمین
سوار خطر نوش فتح المبین
عقاب سفر كرده خاكیان
پرستوی نه بام افلاكیان
ملائك تو را تا خدا برده اند
ز غربت سوی آشنا برده اند

شقایق سرشت و شقایق تبار
حماسی ترین مرد این روزگار
تو را كوه ها آرزو می كنند
تو را قله ها جستجو می كنند
تو با عشق عهدی دگر داشتی
سفر در مدار خطر داشتی
به سوگ تو هر بید مجنون گریست
در آغوش اروند ، كارون گریست
تو در دل حضوری دگر داشتی
دلی عاشق و شعله ور داشتی
خطر، گام های تو را دیده بود
كه پیوسته بر مرگ خندیده بود
سفر كردی و ناگهان پر زدی
شهیدا نه بر لاله ها سر زدی
به سوگ تو پروانه ها سوختند
و در شعله ات عشق آموختند
تو با منطق كربلا سوختی
كه این گونه آتش برافروختی
تو چون منطق كربلا داشتی
چراغ شهادت بر افراشتی

                       

                                                                          پرویز بیگی حبیب ابادی