پاسخ به:ديپلماسي عمومي و جنگ نرم

به گزارش خبرنگار ديپلماسي عمومي و جنگ نرم خبرگزاري فارس، انديشكده آمريكايي "كاتو " در گزارشي به بررسي مواضع آمريكا در مقابل بحران بحرين و دخالت نظامي عربستان پرداخته است.

در اين گزارش مي‏خوانيم: رياض تمايل خود را به حفظ ثبات در خليج فارس اعلام كرده و در روز 14 مارس بيش از هزار نيروي سعودي و 500 نيروي اماراتي را با مجوز "شوراي همكاري خليج فارس " به بحرين اعزام كرده است. چنين دخالت نظامي را مي‏توان هم‏تراز استقرار نيروهاي آمريكايي در "گرنادا " (1983)، "پاناما " (1989) و "هائيتي " (1994) دانست كه با مجوز "سازمان كشورهاي آمريكايي " (OAS) انجام شد.

*حفاظت از بحرين در راستاي منافع آمريكا

همچنين، به‏نظر مي‏‌رسد حفاظت از بحرين كه ميزبان ناوگان پنجم آمريكا در يكي از پايگاه‏هاي خود است و (طبق آمار سال 2011 موسسه اقتصاد آزاد) آزادترين اقتصاد را در منطقه خاورميانه داراست، در راستاي منافع آمريكا باشد. برخي از آمريكايي‏هايي كه خيزش‌ها در بحرين را به‏عنوان درگيري ميان اكثريت شيعه و اهل تسنن حاكم مي‏‌دانند، از واشنگتن مي‌خواهند اين اقدام عربستان سعودي را كه به‏منظور خاموش كردن اعتراض شيعيان انجام شده است، محكوم كند.

*آمريكا با مداخله نظامي عربستان در بحرين مخالفت نكند

آمريكا نبايد با دخالت نظامي عربستان سعودي و شوراي همكاري خليج فارس در بحرين مخالفت كند بلكه بايد اين مسئله را روشن كند كه در درگيري اهل تشيع و اهل تسنن در بحرين، جانب هيچ يك از طرفين را نمي‏‌گيرد.

*عربستان با داشتن اقليت شيعه نگران است

تنش‌ ميان اهل تسنن و شيعيان از مدت‏ها پيش يكي از بخش‌هاي اساسي واقعيت‌هاي سياسي در خاورميانه بوده است. انقلاب ايران در سال 1979، خيزش حزب‌الله لبنان به رهبري شيعيان و سقوط حاكميت سني در عراق اين وضعيت را شديدتر كرده ‌است. بنابراين حيرت‏آور نيست كه عربستان سعودي با اقليت شيعه خود نگران اين مسئله باشد كه نفوذ روبه افزايش ايران به‏همراه متحدانش در لبنان و عراق، موضع شيعيان را در منطقه خليج فارس تقويت كند.

*روابط محكم با رياض نشانه حمايت از سركوب شيعيان است

روابط محكم آمريكا با رياض مي‌‏تواند گوياي اين نكته باشد كه واشنگتن از تلاش‌هاي عربستان سعودي براي سركوب خيزش شيعيان در بحرين حمايت مي‌كند. اين روابط حتي مي‏تواند آمريكا را به دخالت مستقيم در اين درگيري در صورت تصميم ايران به پاسخ به اقدام عربستان سعودي ترغيب كند.

*حمايت مداوم از عربستان و حضور نظامي نيروهاي آمريكايي در منطقه علت اقدامات تروريستي است

هنوز مشخص نيست كه آيا پيوستن به عربستان سعودي و متحدان منطقه‏اي اين كشور براي سركوب اعتراض شيعيان در جهت منافع واشنگتن هست يا خير. عربستان سعودي هرگز يكي از متحدان كاملا راهبردي آمريكا نبوده اما يكي از كشورهايي بوده است كه واشنگتن به حفاظت از آن در جنگ سرد متعهد شده بود. مشاركت آمريكا با عربستان سعودي پس از جنگ سرد به‏عنوان بخشي از مبارزه عليه تروريسم ظهور يافته است. اما بيشتر اقدامات تروريستي ضدآمريكايي به‏علت حمايت مداوم آمريكا از عربستان سعودي و حضور نيروهاي آمريكايي در منطقه اتفاق افتاده است.

*سياست آمريكا در خاورميانه يك بام و دو هواست

اكنون سعودي‏ها ممكن است آمريكا را به يك جبهه جديد در خاورميانه بكشانند كه در آن رژيم‏هاي سني مذهب عليه ايران و متحدان شيعه اين كشور به مبارزه برمي‏خيزند. نكته جالب اين است كه سقوط صدام حسين و پيگيري ايجاد آزادي در منطقه به تقويت ايران كمك كرده و همچنين به شيعيان در عراق و لبنان قدرت بخشيده است. اگر آمريكا با شيعيان در بحرين كه خواستار داشتن حقوق سياسي مشابه در عراق و لبنان هستند، مخالفت كند دچار نوعي سياست يك بام و دو هوا خواهد شد و اين نشان‏دهنده تناقضي بزرگ است كه به‏نظر مي‏رسد سياست آمريكا در خاورميانه را تعيين مي‏كند.

*كنار گذاشتن اعراب منطقي نيست

اين ايده كه آمريكا بايد سوار بر امواج تاريخ شده، از كنار اعراب گذشته و با مسيحيان براي ايجاد دموكراسي متحد شود، يك آرزوست و نمي‏تواند اساس يك سياست منطقي باشد. درگيري‏هاي قومي منجر به اصلاحات سياسي صلح‏آميز خصوصا در بحرين مي‏شوند كه داراي اقتصادي آزاد است. براي آمريكا هيچ دليلي سياسي و اجباري وجود ندارد كه دموكراسي‏سازي را به‏عنوان يكي از پايه‏هاي اصلي روابطش با بحرين قرار دهد زيرا اين روند ممكن است منجر به ظهور يك حكومت شيعه شبيه ايران شود.

*حمايت از سياست‏هاي عربستان اگر منافع آمريكا را تامين نكند عاقلانه نيست

در عين حال واشنگتن بايد با ايجاد يك سري پارامترهاي راهبردي گام‏هايي را براي عادي‏سازي روابطش با عربستان سعودي بردارد. بايد اين نكته روشن شود كه منافع آمريكا و عربستان سعودي هميشه در راستاي يكديگر نيستند. حمايت آمريكا از سياست‏هاي منطقه‏اي عربستان سعودي كه مستقيما منافع آمريكا را تامين نمي‏كنند، عاقلانه و مدبرانه نيست.

*بايد دوستان خود را در خاورميانه افزايش دهيم
در حالي كه هنوز قضاوت درباره اينكه كدام يك از گروه‏هاي سياسي در خيزش‏هاي خاورميانه‏اي پيروز مي‏شوند، زود است اما آمريكا بايد حداكثر تلاش خود را براي افزايش فهرست دوستان خود در منطقه انجام داده و به گزينه‏هاي ديپلماتيك خود اضافه كند. جانب‏داري از گروهي خاص در بحرين و در ديگر درگيري‏هاي قومي و مذهبي در منطقه در تضاد با منافع آمريكا خواهد بود.

انتهاي پيام./پ