مدرسه‌‌ي چهارباغ

مدرسه‌ي چهارباغ كه مدرسه‌ي مادرشاه نيز ناميده مي‌شود، آخرين بناي باشكوه از روزگار صفوي به شمار مي‌رود كه در كنار كاروان‌سراي مادرشاه (مهمان سراي عباسي) و بازار بلند به هزينه‌ي مادر شاه سلطان حسين صفوي در خلال سال هاي 1116 تا 1126 هجري بنا گرديد است.
مدرسه براي آموزش دانش پژوهان علوم ديني بنا شده است و پادشاه صفوي، خود نيز در اين مدرسه حجره‌اي داشته است. مدرسه داراي طرحي چهارايواني است و 121 حجره نيز دارد. مادي فرشادي از ميان آن مي‌گذرد و چنارهاي سر به فلك كشيده آن را سيراب مي‌كند و چهره‌اي باغ گونه را به فضاي مدرسه مي‌دهد.
مدرسه‌ي چهارباغ را مي‌توان تماشاگر هنر كاشي كاري و كاشي به شمار آورد؛ گوناگوني در طرح‌ها و رنگ‌ها از آن جمله است. گنبد مدرسه نيز از ديدگاه تناسب و زيبايي طرح با بلنداي 38 متر، پس از گنبد مسجد شيخ لطف الله ، زيباترين گنبد بنا شده در ايران است. بلنداي گنبد دروني آن 32 متر ارزيابي مي‌شود. خوش تركيبي گنبد با ايوان باشكوه و دومناره ي زيباي آن به كمال مي‌رسد. محراب گنبدخانه با طرح هاي چليپايي در كاشي، منبر يكپارچه‌ي مرمرين آن و پنجره‌هاي چوبي منبت كاري شده از ديگر قسمت- هاي تماشايي مدرسه مي‌باشد. از در باشكوه مدرسه نيز بايد ياد برد كه پوششي سيمين دارد و به طلاكاري آراسته شده است و از ديدگاه هنر فلم زني، از نمونه‌هاي بارز اين هنر در دوران صفويه به شمار مي‌رود.
 

منبع: اصفهان اين همه هست اين همه نيست، منصور قاسمي- انتشارات نقش خورشيد، 1385،چاپ اول،ص 74