چشمك شيطان
جمعه 27 اسفند 1389 1:11 PM|
|
| اميرالمومنين امام على (علیه السلام)می فرمایند: من كان له من نفسه واعظ كان عليه من الله حافظ. (۱) كسى كه به خودش پند و اندرز دهد و نفسش را نصيحت كند، خداوند او را مورد حفاظت و مواظبت خويش قرار مى دهد. |
| نكته ها ما كه همه را نصيحت مى كنيم. خوب است نفس خود را هم نصيحت كنيم. آدمى اگر بر سر هوا و هوس قلاده كنترل بزند، از تله شيطان گريخته است و زنجير اسارت ابليس را پاره كرده است. فرار از دست شيطان خيلى دشوار نيست. دشمن لوله تنفگ را پشت گردن آدم مى گذارد و اسير مى سازد. اما شيطان براى انسان چشمك مى زند! يا به ديگرى سفارش مى كند اين كار را بكند! حال ديگر اختيار با انسان است. اگر اهلش باشد، قند تو دلش آب مى شود و به دنبالش راه مى افتد! آن وقت خيلى راحت وارد قفس ميله اى شيطان مى شود. و بعد، شيطان صيد خود را به چاه سياه زشتى سرازير مى كند و خوشحال گوشه اى به تماشا مى ايستد. اما اگر انسان اهلش نباشد، اخم مى كند و برمى گردد و پشت سرش را هم نگاه نمى كند! همين! كافى است يك «نه» به او بگوييم. او حساب كار خودش را مى كند و به سراغ ديگرى مى رود. آن وقت است كه فرشته ها دستمان را مى گيرند و از مرداب هايى كه پر از تمساح است، سالم عبور مى دهند! امان از روزى كه آدمى دست آموز شيطان شود. آن وقت شيطان صاحب خانه اش مى شود و مجبورش مى كند كه مثل مرغ لحظه به لحظه برايش تخم بگذارد! چاره اين است كه اول وضو بگيريم، بعد دستهايمان را به سوى آسمان نياز دراز كنيم. و از خداوند بخواهيم كه در زندگى روزمره هيچ گاه زمينه گناه برايمان فراهم نشود. خيلى ها قادر به فرار از ميدان گناه نيستند. خيلى ها زبون، ذليل و تسليم هستند. البته خيلى ها تيزپا، پرانرژى، دشمن شناس و شاداب از خاكريز دشمن به سوى خودى ها برمى گردند. پي نوشت ۱- نهج البلاغه، ص ،۱۱۲۶ خطبه ۸۶ مجيد رضايى-روزنامه جوان |