يک انديشمند آمريکايي در نشست تخصصي با موضوع ديدگاههاي فلسفي درباره مساله نفس و بدن موضوع استدلالهاي دکارتي و نودکارتي براي دوگانهانگاري را بررسي کرد.
به گزارش خبرنگار خبرگزاري دانشجويان ايران(ايسنا) ادوارد ويرنگا از دانشگاه راچستر نيويورک ارائه مقاله خود را با چند استدلال اوليه دکارتي در اين زمينه که «آيا خود من، دست کم، چيزي نيستم؟ اما من پيش از اين بدن و هرگونه عضو حسي را از خود نفي کردهام. پرسش اصلي اين است که نتيجه چه خواهد شد» شروع کرد.
وي در اين زمينه چهار استدلال دکارتي را مورد اشاره قرار داد و سپس به مبحث ذاتي انگاري اجزا و دوگانهانگاري پرداخت.
وي به استدلال دکارت در اين زمينه اشاره کرد و افزود: احتمالا استدلال او بر اين ايده استوار است که همه اعضاي بدن براي بردن ذاتي(ضروري) هستند و اگر برخي اعضا از بين برود يا تغيير کند ديگر همان بدن باقي نميماند.
اين استاد آمريکايي درادامه به استدلال جايگزيني پلاتينگا اشاره کرد و افزود: پزشکي جديد نشان داده است که پيوند اعضا و کاشت اعضاي مصنوعي امکانپذير است و چنين پيوندهايي در عمل نيز انجام ميشود.
ويرنگا سپس به برهان جايگزيني اشاره کرد و با طرح اين سوال که «آيا من در طي جايگزيني باقي ميمانم؟» به چند نظريه از فلاسفه مشهور جهان در مورد برهان جايگزيني اشاره کرد.