احكام قبله
خانه كعبه كه در مكه معظمه ميباشد قبله است ، و بايد روبروي آن نماز خواند ، ولي كسي كه دور است اگر طوري بايستد كه بگويند رو به قبله‌نماز ميخواند كافي است و همچنين است كارهاي ديگري كه مانند سر بريدن حيوانات ، بايد رو به قبله انجام گيرد .
كسي كه نماز واجب را ايستاده ميخواند ، بايد طوري بايستد كه بگويند رو به قبله ايستاده و لازم نيست زانوهاي او و نوك پاي او هم رو به قبله باشد .
كسي كه بايد نشسته نماز بخواند ، اگر نميتواند بطور معمول بنشيند و در موقع نشستن ، كف پاها را به زمين ميگذارد ، بايد در موقع نماز صورت و سينه وشكم او رو به قبله باشد و لازم نيست ساق پاي او رو به قبله باشد .
كسي كه نميتواند نشسته نماز بخواند ، بايد در حال نماز به پهلوي راست طوري بخوابد كه جلوي بدن او رو به قبله باشد ، و اگر ممكن نيست بايد به پهلوي چپ طوري بخوابد كه جلوي بدن او رو به قبله باشد ، و اگر اين را هم نتواند بايد به پشت بخوابد بطوري كه كف پاي او رو به قبله باشد .
نماز احتياط و سجده و تشهد فراموش شده را بايد رو به قبله بجا آورد و در سجده سهو هم احتياط مستحب همين است .
نماز مستحبي را ميشود در حال راه رفتن و سواري خواند و اگر انسان در اين دو حال ، نماز مستحبي بخواند لازم نيست رو بقبله باشد .
كسي كه ميخواهد نماز بخواند ، بايد براي پيدا كردن قبله كوشش نمايد ، تا يقين كند كه قبله كدام طرف است ، و ميتواند بگفته دو شاهد عادل كه از روي نشانه‌هاي حسي شهادت ميدهند يا بقول كسي كه از روي قاعده علمي قبله را ميشناسد و محل اطمينان است عمل كند ، و اگر اينها ممكن نشد بايد به گماني كه از محراب مسجد مسلمانان يا قبرهاي آنان يا از راههاي ديگر پيدا ميشود عمل نمايد حتي اگر از گفته فاسق يا كافري كه بواسطه قواعد علمي قبله را ميشناسد گمان به قبله پيدا كند كافي است .
كسي كه گمان به قبله دارد ، اگر بتواند گمان قويتري پيدا كند نميتواند بگمان خود عمل نمايد ، مثلا اگر ميهمان از گفته صاحب خانه گمان به قبله پيدا كند ولي بتواند از راه ديگر گمان قويتري پيدا كند نبايد به حرف او عمل نمايد .
اگر براي پيدا كردن قبله وسيله‌اي ندارد ، يا با اين كه كوشش كرده ، گمانش به طرفي نميرود ، چنانچه وقت نماز وسعت دارد بايد چهار نماز به چهار طرف بخواند و اگر باندازه چهار نماز وقت ندارد ، بايد به اندازه‌اي كه وقت دارد ، نماز بخواند ، مثلا اگر فقط باندازه يك نماز وقت دارد ، بايد يك نماز بهر طرفي كه ميخواهد بخواند . و بايد نمازها را طوري بخواند كه يقين كند يكي از آنها رو بقبله بوده يا اگر از قبله كج بوده بطرف دست راست و دست چپ قبله نرسيده است .
اگر يقين يا گمان كند كه قبله در يكي از دو طرف است ، بايد به هر دو طرف نماز بخواند ولي احتياط مستحب آن است كه در صورت گمان ، به چهار طرف نماز بخواند .
كسي كه بايد به چند طرف نماز بخواند ، اگر بخواهد نماز ظهر و عصر يا مغرب و عشا را بخواند بهتر آن است كه نماز اول را به هر چند طرف كه واجب است بخواند ، بعد نماز دوم را شروع كند .
كسي كه يقين به قبله ندارد ، اگر بخواهد غير از نماز كاري كند كه بايد رو به قبله انجام داد ، مثلا بخواهد سر حيواني را ببرد ، بايد به گمان عمل نمايد و اگر گمان ممكن نيست به هر طرف كه انجام دهد صحيح است.