ماشین گرون قیمت نمی‌خوام


پوریا ۲۶ ساله است و می‌گوید هر روز از روبه‌روی نمایشگاه‌های ماشین این خیابان عبور می‌کند، چون در شرکتی در همین خیابان حسابدار است. پوریا می‌گوید: متاسفانه مساله‌ای در جامعه ما باب شده است که می‌گویند دو چیز نشانگر سطح کاری آدم‌هاست؛ ماشین و شماره موبایل و این واقعا بد است. خرید ماشین با قرض و قسط شاید نشات گرفته از این طرز تفکر باشد. مردم گاهی خودشان را زیربار هزار جور مشکلات می‌برند، فقط برای اینکه ماشین گران قیمت سوار شوند.

امیر حسین پراید هاچ‌بک دارد. پشت فرمان ماشینش نشسته و کنار خیابان منتظر یکی از دوستانش است. می‌گوید: نمی‌خواهد در این سن و سال یکی از این ماشین‌های گران قیمت را داشته باشم. چون وقتی آدم چنین ماشینی سوار می‌شود، مسوولیت‌هایی دارد. نظر شخصی‌ام این است. دوست ندارم چنین ماشینی با این سطح قیمت سوار شوم. به همین دلیل از ماشین معمولی‌یی که زیرپایم است راضی هستم.

یک روز سر یکی از چهارراه‌ها پشت چراغ بودم. ماشین کناری‌ام بنز کروک بود. راننده کلید سقف ماشین را می‌زد، همین که باز می‌شد دوباره کلید را می‌زد و سقف بسته می‌شد! سقف می‌رفت روی صندوق و دوباره برمی‌گشت. کسی که ماشین ۱۵۰ میلیون تومانی می خرد و سوار می‌شود، باید شخصیت آن را هم داشته باشد که برای جلب توجه پشت چراغ قرمز این کار را نکند که همه به او بخندند. وقتی ماشینی سوار می‌شوی باید جنبه‌اش را داشته باشی. البته فعلا شرایط مالی ام طوری نیست که بخواهم ماشین ۲۰۰ میلیونی سوار شوم.