پاسخ به:تاريخ ادبيات ايران / افشاريان و زنديان
یک شنبه 8 اسفند 1389 5:37 PMعاشق اصفهانی
، نام او آقامحمد و شغل وی خیاطی و در شیوه غزلسرایی طرزی دلپسند دارد. معاصر هاتف اصفهانی و آذر بیگدلی بوده است. او در سال (۱۱۸۱ هجری قمری) درگذشت.
[ویرایش] دارای منبع
[ویرایش] دیوان
- «تاجر عشقم، به کف مایه و سودم وفا// تا که شود مشتری؟ تا چه دهد در بها// ما و دل بینصیب هر دو فقیر و غریب// تا که شود مهربان؟ تا که شود آشنا»
[ویرایش] درباره عاشق
- «پس از انقراض صفویه سبک نظم و نثر و نقاشی یک مرتبه تغییر یافت. انجمنی از شعرا که مشتاق وهاتف و آذر و رفیق و طبیب و عاشق اعضاء آن بودند سبک عراقی را از نو در شعر به وجود آوردند.»
عاشق ، نام شرفیش آقا محمد، اصلش از خاک اصفهان است ، شاعری صاحب دیوان و از غزل سرایان توانایی ایران محسوب می شود .تخلصش عاشق و تمایل او بیشتر به سرودن غزل و رباعی بوده است ، در غزل ها اشعار عاشقانه ی بسیار خوب دارد ، هر چند شهرت وی زبان زد خاص و عام نیست اما خواندن اشعار او شوق و لذت شگرفی را درذهن پدیدارمیکند. میرزا علیرضا شهره ،در تذکره دبستان العشاق چنین می نویسد: عاشق شاعری صاحب دیوان است. از غزل سرایان به اعتقاد حقیر بعد از شیخ و خواجه بر همه مزیت دارد عاشق اصفهانی دارای صفات پسندیده فراوان بود ، پیشه اش خیاطی و طبعش قناعت. سرانجام وی در سن هفتاد سالگی در سال ۱۱۸۱ رخت از جهان بربست.