نظامی عروضی

 

نویسندهٔ ایرانی سده ششم هجری و نویسندهٔ کتاب چهار مقاله است.

احمد بن عمر بن علی سمرقندی، مکنی به ابوالحسن، ملقب به نظام‌الدین یا نجم‌الدین، و معروف به ، از نویسندگان و شاعران قرن ششم هجری قمری است. در اواخر قرن پنجم در سمرقند زاده شد. پس از کسب علوم مقدماتی در سمرقند، در سالهای ۵۰۴ تا ۵۰۶ رهسپار خراسان شد. در در سال ۵٠٦ در بلخ به خدمت عمر خیام، و در سال ۵١٠ در طوس به خدمت امیر معزی رسید. وی به دربار ملوک آل شنسب پیوست و سالها مداحی شاهان آن سلسله را می کرد. کتاب معروف خویش مجمع‌النوادر مشهور به چهار مقاله را در حدود سال‌های ۵۵١-۵۵٢ ه‍.ق به نام ابوالحسن حسام‌الدین علی بن فخرالدوله مسعود برادرزاده ملک شمس‌الدین محمد پادشاه غوری تالیف کرد،

[ویرایش] نمونه شعر

از نظامی عروضی است:

ایا بدیع زمانه که در سخا و هنر   ترا نظیر ندانیم جز نیا و پدر
چو هفت هشت حریفیم در یکی خانه   شناخته به خراسان به هفت هشت هنر
دبیر و شاعر و درزی، طبیب و دانشمند   ادیب و نحوی و قوال و گازر، آهنگر
سه چاره گنده نیکو در اوفتاده ستند   ز باده های گران مست گشته جای دگر
شرابمان برسیده ست و ما ز اندیشه   بمانده‌ایم سرانگشتها به دندان در
به یک دو دور دگر هر سه چار گاده شوند   به پنج شش من می هفت هشت بنده بخر
این یک نوشتار خُرد پیرامون افراد است. با گسترش آن به ویکی‌پدیا کمک کنید.
ن • ب • و


 

[ویرایش] منبع

  • ذبیح‌الله صفا، تاريخ ادبيات در ايران، جلد دوم، ص ۹۶۱
  • لباب الالباب عوفی، چاپ سعید نفيسي ص ۶۹۵