شاعر ایرانی قرن پنجم هجری است.

متخلص به ، درگذشتهٔ حدود ۴۶۵ هجری است. با شمس‌الدین طغانشاه پسر الب‌ارسلان، حاکم خراسان معاصر بود و او را مدح کرد. به سبک خراسانی شعر می‌سرود. گویا کتاب سندبادنامه یا قسمتی از آن را به نظم درآورده است. پدرش اسماعیل وراق هروی در طوس پیشهٔ وراقی (کتابفروشی) داشت ( و همان کس است که به گفته نظامی عروضی فردوسی در فرار از غزنین به طوس در خانهٔ وی مخفی شد). از وی اشعاری اندک و استوار همچون مدح خواجه عبدالله انصاری باقی مانده است.

[ویرایش] نمونه شعر

[ویرایش] منابع

• دایرةالمعارف فارسی (به سرپرستی غلامحسین مصاحب)