بيماري هاي چشم 3

شرح بيماري

انحراف‌ چشم‌ عبارت‌ است‌ از عدم‌ هماهنگي‌ حرکت‌ عضلات‌ يا توانايي‌ تمرکز بين‌ دو چشم‌ که‌ باعث‌ مي‌شود چشم‌ها در جهات‌ متفاوتي‌ قرار بگيرند. ممکن‌ است‌ يک‌ يا هر دو چشم‌ به‌ داخل‌ (چشم‌هاي‌ ضربدري‌) يا خارج‌ («چشم‌ نهنگ‌») بچرخند. هم‌راستايي‌ چشم‌ها در بدو تولد کاملاً تکامل‌ نيافته‌ است‌. تغيير موقعيت‌ تکامل‌ حقيقي‌ چشم‌ در 4-3 ماهگي‌ خود را نشان‌ مي‌دهد ولي‌ ممکن‌ است‌ در کودکي‌ يا ديرتر رخ‌ دهد.


علايم‌ شايع‌


ناهماهنگي‌ حرکات‌ چشم‌ها. در بعضي‌ موارد تنها در موقع‌ نگاه‌ کردن‌ به‌ جهت‌هاي‌ خاصي‌، قابل‌ مشاهده‌ است‌.
دوبيني‌ (گاهي‌)
ديد با تنها يک‌ چشم‌ همراه‌ با فقدان‌ درک‌ عمقي‌


علل‌

حرکت‌ چشم‌ توسط‌ پيام‌هايي‌ کنترل‌ مي‌شود که‌ از مغز به‌ 4 عضله‌ دور چشم‌ مي‌روند.

عدم‌ هماهنگي‌ حرکتي‌ از موارد زير ناشي‌ مي‌گردد:
عدم‌ توازن‌ عضلاني‌ بين‌ دو چشم‌
فقدان‌ توانايي‌ تمرکز يکسان‌ در چشم‌ها. مغز نمي‌تواند تصاوير داراي‌ تمرکز متفاوت‌ را تحمل‌ کند لذا پيام‌هاي‌ حاصل‌ از يک‌ ميدان‌ ديد را در نظر نمي‌گيرد. سرانجام‌ چشم‌ ضعيف‌تر در اثر استفاده‌ نامناسب‌، بلااستفاده‌ مي‌شود و يک‌ چشم‌ «تنبل‌» يا سرگردان‌ ايجاد مي‌گردد.
آسيب‌ مغزي‌ يا آسيب‌ به‌ سر (نادر)


عوامل‌ افزايش‌ دهنده‌ خطر


سابقه‌ خانوادگي‌ انحراف‌ چشم‌
نشانگان‌ داون‌
بيماري‌ تيروييد
تومور چشم‌
آسيب‌ به‌ دستگاه‌ عصبي‌ مرکزي‌ جنين‌
آسيب‌ زايماني‌
استفاده‌ نامناسب‌ از چشم‌


پيشگيري‌

پيشگيري‌ خاصي‌ ندارد.


عواقب‌ مورد انتظار


انحراف‌ چشم‌ را مي‌توان‌ با تشخيص‌ و درمان‌ زودرس‌، تصحيح‌ کرد. بدون‌ درمان‌ فوري‌ ممکن‌ است‌ کاهش‌ بينايي‌ در يک‌ چشم‌ دايمي‌ شود.
بسياري‌ افراد با ديد يک‌ چشمي‌ سازگار مي‌شوند و ياد مي‌گيرند تمامي‌ فعاليت در زمان ابتلا به اين بيماري هاي‌ خود از قبيل‌ رانندگي‌ را با يک‌ چشم‌ انجام‌ دهيد. در صورت‌ از دست‌ رفتن‌ ديد يک‌ چشم‌، از چشم‌ ديگر در برابر آسيب‌ محافظت‌ بسياري‌ به‌ عمل‌ آوريد. براي‌ ورزش‌ و ساير فعاليت در زمان ابتلا به اين بيماري ها از جمله‌ درودگري‌ يا جوشکاري‌ که‌ خطر آسيب‌ بالايي‌ دربر دارند، از عينک‌ محافظ‌ استفاده‌ کنيد.


عوارض‌ احتمالي‌


از دست‌ رفتن‌ ديد طبيعي‌ در يک‌ چشم‌
زجر رواني‌ حاصل‌ از جذاب‌ نبودن‌ ظاهر صورت‌


درمان‌


اصول‌ کلي‌


تشخيص‌ با توجه‌ به‌ شرح‌ حال‌ طبي‌ و معاينه‌ فيزيکي‌ گذاشته‌ مي‌شود و ممکن‌ است‌ شامل‌ آزمون‌هاي‌ تيزبيني‌، معاينه‌ شبکيه‌، معاينه‌ کامل‌ عصبي‌ و آزمون‌هاي‌ عضلاني‌ گردد.
درمان‌ 3 هدف‌ را دنبال‌ مي‌کند:
به‌ دست‌ آوردن‌ بهترين‌ ديد ممکن‌
به‌ دست‌ آوردن‌ بهترين‌ جهت‌ براي‌ چشم‌ها
تأمين‌ بهترين‌ فرصت‌ براي‌ ديد دو چشمي‌.
درمان‌ ممکن‌ است‌ شامل‌ عينک‌ يا بستن‌ چشم‌ قوي‌تر براي‌ تصحيح‌ عدم‌ توزان‌ تمرکز (باعث‌ مي‌شوند چشم‌ ضعيف‌تر به‌ کار بيفتد)، تمرينات‌ مربوط‌ به‌ عضلات‌ چشم‌، سم‌ بوتولينيوم‌ (در حال‌ حاضر تنها در بزرگسالان‌ استفاده‌ مي‌شود) يا جراحي‌ براي‌ تصحيح‌ وضعيت‌ عضلات‌ چشم‌ باشد. گاهي‌ انجام‌ عمل‌ جراحي‌ دوم‌ ضرورت‌ مي‌يابد.
يک‌ درمان‌ جديد ديگر شامل‌ استفاده‌ از عينک‌ قرار گرفته‌ در يک‌ منشور پلاستيکي‌ نازک‌ است‌. بيمار قبل‌ از عمل‌ از اين‌ عينک‌ها استفاده‌ مي‌کند و به‌ تعيين‌ مقدار تطابق‌ جراحي‌ مورد نياز براي‌ عضلات‌ چشم‌ کمک‌ مي‌کند.


داروها

مگر در صورت‌ پيشنهاد تزريق‌ سم‌ بوتولينيوم‌، معمولاً براي‌ اين‌ اختلال‌ دارويي‌ لازم‌ نيست‌. اين‌ سم‌ از طريق‌ يک‌ سوزن‌ الکتروميوگرافيک‌ داخل‌ يک‌ عضله‌ چرخاننده‌ چشم‌ در خارج‌ از چشم‌ تزريق‌ مي‌گردد.


فعاليت در زمان ابتلا به اين بيماري

محدوديت‌ لازم‌ نيست‌. زماني‌ که‌ کودکتان‌ در حال‌ سازگار شدن‌ با بستن‌ يک‌ چشم‌ است‌، از او در مقابل‌ سقوط‌ يا آسيب‌ محافظت‌ کنيد.


رژيم‌ غذايي‌

رژيم‌ غذايي‌ خاصي‌ ندارد.


درچه شرايطي بايد به پزشک مراجعه نمود؟


اگر کودکتان‌ علايم‌ انحراف‌ چشم‌ را داشته‌ باشد.
اگر پس‌ از جراحي‌ چشم‌ علايم‌ عفونت‌ ايجاد گردند (قرمزي‌، درد، تب‌).