ساقى بيار باده كه ماه صيام رفت / در ده قدح كه موسم ناموس و نام رفت
وقت عزيز رفت‏بيا تا قضا كنيم / عمرى كه بى حضور صراحى و جام رفت
در تاب توبه چند توان سوخت همچون عود / مى‏ده كه عمر در سر سوداى خام رفت

(حافظ ص 58)