تولد تصوف؟
یک شنبه 24 بهمن 1389 12:27 AMدر اواخر قرن دوم واوائل قرن سوم هجری بی رمقی بدون غدیر یعنی زندگی بی علی ابن ابی طالب علیه السلام چنان با مشکلات قابل اعتنائی توام شده بود که داعیه داران جانشینی رسول خدا احساس کرده بودند میبایست برای بقای سیاست سقیفه که ضامن بقای سلطنت در مقابل خلافت الهی بود فکری می کردند به رگهای کودتای بعد از پیامبر که می رفت به طور کامل خشک شوند مایه حیات که جسم سقیفه را از ایستادن یا بهتر است بگوئیم فاسد شدن نگه دارد تزریق می نمودند .
و لذا می بینیم این بار هم شاهزاده نصرانی (موسس اولین خانقاه)به جای کعب الاحبار یهودی به فریاد بازماندگان و ادامه دهندگان راه ضد غدیر رسید .راه جدا کرده های خاندان وحی را به استخدام تصوف در آوردند و هر کدام با شیوه ای در گوشه ای به نوعی تصوف را مطرح کردند و با این پدیده نو ظهور جنب و جوش در کانون فکری سقیفه به وجود آوردندکه تا امروز اسلامیان غیر شیعه عزیزش داشته اند و مقدسش شمرده اند .
صوفیان اولیه نه تنها به اشاعه تصوف وظیفه داشتند بلکه مامور بودند تا مردم را از حضور امامان اهل بیت دور سازند چنانکه نوشته اند امام صادق (ع)درباره صوفیان ثوری فرموده اند :از جمله کسانی بوده که مردم را از دین خدا جلوگیری می کرده و مانع می شده استمردم به سوی اهل بیت بروند.(اصول کافی ۱/۳۹۲)