غلام‌حسين گوسفندار فرزند محمدرضا در سال 1339 در روستاي نوغابچيك بيرجند در خانواده‌اي روستايي ديده به جهان گشود. تحصيلات ابتدايي را تا پايه‌ي چهارم طي نمود و سپس همراه پدر مشغول امور كشاورزي و دامداري شد.
او داراي اخلاقي پسنديده و در ميان دوستان و آشنايان از حسن شهرت برخوردار بود؛ به انجام فرايض ديني و برقراري عدالت و روش صحيح استفاده از بيت‌المال مقيّد بود. به محرومان عشق مي‌ورزيد و هميشه در فكر كمك به ستم‌ديدگان و فقيران بود. حضور در مسجد و مجالس عزاداري ائمه (عليهم‌السلام) در تكوين روحيه‌ي اين مبارز شجاع بسيار مؤثر افتاد چنان‌كه در دوران انقلاب با تهيه‌ي اعلاميه‌هاي امام و پخش آن‌ها در ميان مردم و شركت در تظاهرات، به مبارزه با رژيم ستم‌شاهي پرداخت.
پس از شروع جنگ تحميلي، علاقه به نظام مقدس اسلامي و عشق به امام عزيز، او را به سوي بسيج كشاند و به عنوان بسيجي براي لبيك گفتن به نداي رهبر، عازم جبهه شد. غلام‌حسين عاشق انقلاب و امام بود. او عاشق دل‌باخته‌اي بود كه هم‌چون ذره‌اي مي‌خواست به آفتاب عالم‌تاب بپيوندند؛ لذا به عضويت رسمي سپاه پاسداران درآمد. وي همراه كاروانيان كربلا در لشكر ويژه‌ي شهدا به ميدان‌هاي نبرد شتافت.
غلام‌حسين پس از حماسه‌آفريني‌هاي بسيار در تاريخ بيست و دوم آبان‌ماه سال 1362 در منطقه‌ي پدافندي سردشت بر اثر اصابت تركش در سنّ 23 سالگي به فيض شهادت نايل آمد.
پيكر پاك شهيد پس از تشييع در شهرستان بيرجند به زادگاهش منتقل و به خاك سپرده شد.