محمدرضا گنجي‌فرد فرزند غلام‌رضا در سال 1339 در بيرجند و در خانواده‌اي مذهبي متولّد شد. تصحيلاتش را تا پايان دوره‌ي متوسطه در بيرجند گذراند. وي همراه دوستان و هم‌كلاسي‌هاي خود در دروان تحصيل، گروه‌هاي مذهبي تشكيل داده بود و همواره در دعاهاي كميل، توسل، ندبه و سمات شركت مي‌جست. نمازش را اول وقت اقامه مي‌كرد و در خلوت شب به راز و نياز با معبودش مي‌پرداخت. در كوچكي بنا به علاقه‌اي كه به سرور شهيدان داشت، در مراسم عزاداري سالار شهيدان شركت مي‌كرد.
محمدرضا در مدرسه نيز بسيار فعال بود و در گروه‌هاي دانش‌آموزي فعاليت داشت. در مبارزه و متلاشي كردن گروه‌هاي محارب مخصوصاً منافقين كوردل به رهبري شهيد رحيمي نقش مهمي داشت. در راهپيمايي‌ها، پخش اعلاميه و عكس‌هاي حضرت امام (ره) مشتاقانه شركت مي‌كرد. عاشق جبهه بود و هميشه آرزوي شهادت داشت. تنها چيزي كه مصرّانه خواستار آن بود، اداي وظيفه در قبال انقلاب و خون پاك شهدا و اطاعت از رهنمودها و فرمان‌هاي امام راحل بود. بزرگ‌ترين آرزويش رفتن به جبهه _كه آن را تكليف مي‌دانست _ و جنگيدن در كنار دوستان عليه دشمن بود.
در واحد اطلاعات سپاه انجام‌وظيفه مي‌نمود و رسيدگي به امور خانواده‌هاي شهدا و محرومين و مستضعفين توجه ويژه‌اي داشت. سرانجام در تاريخ ششم اسفندماه سال 1362 در عمليات خيبر و در محل جزيره‌ي مجنون در سنّ 23 سالگي بر اثر شدت جراحات، شربت شهادت نوشيد.