روز اول دي‌ماه سال 1337 کودکي به نام بهرام در شهرستان بندرانزلي استان گيلان پا به عرصه هستي نهاد، مادر با شرکت در مراسم سوگواري اباعبدالله (ع) به او عشق به اهل بيت (ع) پيامبر (ص) را آموخت، بهرام پس از اتمام دوره ابتدايي جهت ادامه تحصيل در علوم حوزوي به مدرسه آيت‌الله ميلاني در مشهد مقدس رفت و بعد از سه سال به قم مهاجرت نمود، با اوج‌گيري انقلاب اسلامي بعد از 2 سال براي سامان بخشيدن به تظاهرات و قيام‌هاي مردم بندرانزلي به زادگاهش بازگشت، گل‌آور پس از پيروزي مسئوليت فرهنگي جهادسازندگي و مرکز پرورش اسلامي هلال‌احمر را بر عهده گرفت و به عنوان اعضاي اصلي و شوراي هيات عاشقان ثارالله(ع) سپاه مشغول خدمت شد، در مهرماه سال 1358 دوره چريکي و رزمي را در پادگان امام‌علي (ع) و وليعصر (عج) تهران آموخت. گل‌آور چندي بعد فرماندهي گردان پشتيباني مهندسي رزمي جهاد را در جزيره مجنون پذيرفت، از جمله اقدامات او درايران تدريس در کلاس‌هاي عقيدتي طراحي نمايشگاههاي انقلاب و دفاع مقدس، حضور در عمليتهای محرم، والفجر8 و .... بود، بهرام مدتي به خاطر توان بالاي مديريت به عنوان ناظر و پس از چند سفر به عنوان مدير کاروان‌هاي زيارتي حج انتخاب گرديد، تسلط او به زبان عربي باعث شد، نقش به سزايي در ترويج انقلاب ايفا نمايد، او در واقعه حج خونين با تلاش بسيار به امور مجروحين و مصدومين رسيدگي نمود،گل‌آور فرمانده دلير گردان 14 صاحب‌الزمان (عج) (گردان مهندسي) پس از بيست و سه ماه حضور در عرصه دفاع مقدس در تاريخ 4/4/1367 در سن 30 سالگي در جزيره مجنون بر اثر جراحات شيميايي در جرگه شاهدان روز محشر قرار گرفت.