روز بيست و يکم شهريور ماه سال 1341 در يكي از محلات قديمي و مستضعف نشين شهر ري، خداوند به خانوادهي گرجي فرزندي عطا فرمود كه نامش را قاسم نهادند. او تا مقطع دبيرستان را در همان شهر ري خواند و به موازات آن، از آنجا كه ورزش را نيز بسيار دوست ميداشت در رشتهي كشتي يكي از قهرمانان گشت و بارها مقام ارزندهاي در محافل جوانان كشور كسب نمود. اواخر دوران تحصيل وي، با اوج شكلگيري نهضت اسلامي امت مسلمان مصادف گشت و او در اغلب فعاليتهاي قبل از انقلاب، شركت فعال داشت، در اوايل سال 58 به همراه چند تن از برادران مؤمن و متعهد، انجمن اسلامي چهارده معصوم (ع) را تشكيل داد و پس از تشكيل سپاه پاسداران وارد آن نهاد شد و در سال 59 با شروع جنگ تحميلي به منطقه جنوب رفت. او در طول دوران دفاع مقدس در عملياتهايي چون فتحالمبين و بيتالمقدس شركت داشت. در سال 62 به منطقه كردستان عزيمت نمود و در قرارگاه حمزهي سيد الشهداء (ع) به عنوان مسؤول سازماندهي بسيج مشغول به كار شد و بالاخره در روز بيست و نهم ديماه سال 65 در شلمچه، در حالي كه مسؤول ستاد فرماندهي تيپ زرهي 20 رمضان بود، قلبش تركش خمپاره را درك كرد و لبان قاسم به ذكر صلوات و سلام به ائمه خوشبو گرديد. پيکر پاکش را در بهشت زهرا (س) به خاک سپردند، از او يک فرزند به يادگار ماند.