علي‌اکبر نوروزي فرزند ذبيح‌الله در سال 1343 در روستاي دم‌روباه در حوالي معدن قلعه‌‌زري از توابع خوسف بيرجند به دنيا آمد. در 6 ماهگي از نعمت مادر محروم شد. به علت فقر مالي و مريضي پدر ادامه‌ي تحصيل بيش از چهار سال برايش مقدور نبود. پس از آن به دامداري مشغول شد.
نمازش را اول وقت مي‌خواند و ديگران را نيز به اين امر سفارش مي‌کرد. روزه‌اش را مرتب مي‌گرفت. ذکر خدا هميشه زينت لب‌هايش بود.
علاقه خاصي به امام و انقلاب داشت. از خدمت به ديگران لذت مي‌برد و بزرگترين آرزويش شهادت در راه خدا بود.
در 17 سالگي با دختر عموي 14 ساله‌اش ازدواج کرد. ثمره اين ازدواج پسري است که از او به يادگار مانده است. 5 روز قبل از پدر شدن به خدمت سربازي فرا خوانده شد و مدتي از خدمت سربازيش را در جبهه گذراند. در آستانه‌ي رفتن به جبهه به خانواده‌اش چنين سفارش نمود: وقتي من رفتم شما ناراحت نباشيد. من در راه حق مي‌روم و اگر شهد شدم از 72 تن از که بهتر نيستم؟ او مي‌گفت از اينکه براي اسلام و مملکتم در جبهه خدمت مي‌کنم بسيار خوشحالم، بيش از 15 روز به پايان خدمتش نمانده بود که در تاريخ ششم تيرماه سال 1365 در جبهه ميمک بر اثر اصابت ترکش خمپاره در سن 22 سالگي جان به جان آفرين تسليم کرد و نامش را در رديف شهداي سلام و ايران ثبت کرد.
پيکر پاک شهيد پس از تشييع باشکوه خاصي در زادگاهش به خاک سپرده شد.