رضا در سال 1334 در جمع گرم و صميمي خانواده‌اي مهربان در اسلام‌آباد غرب پا به عرصه گيتي نهاد روزهاي پاک کودکي را در دامان پر مهر مادر زير سايه لطف پدر بزرگوارش گذراند و با الفباي زندگي آشنا شد .رضا بعد از گذراندن دوره تحصيل در سال 1352 به استخدام هوانيروز درآمد و پس از طي دوره‌هاي مختلف آموزشي به دريافت درجه ستوانياري نائل گشت. در سالهاي اوج‌گيري انقلاب به صف انقلابيون پيوست ،بعد از پيروزي انقلاب به شهر کرمانشاه منتقل شد و در کنار نيروهاي رزمنده و جان بر کف انقلابي و شهيدان والامقامي چون شهيد شيرودي و کشوري و شهيد سهيليان به مبارزه عليه منافقين و اشرار پرداخت؛ با شروع جنگ تحميلي عاشقانه نداي هل من ناصر ينصرني حسين زمان خميني کبير را لبيک گفت و راهي جبهه‌هاي نبرد حق عليه باطل شد، حماسه‌هاي دلاورانه او در کنار همرزمانش براي جلوگيري از سقوط پايگاه هوايي ابوذر از يادها نمي‌رود. رضا مدتي هم براي خدمت به عشاير محروم کشور به عنوان بسيج عشايري و نيروي پياده عازم اين مناطق شد.سرانجام روح عاشقش قفس تنگ تن را شکست و زمانيکه پيروزمندانه از انجام ماموريت آبانماه سال 1360 بازگشت بدون لحظه‌اي درنگ و با اصرار زياد ماموريت جديدي پذيرفت و عازم گيلانغرب شد، تا در وز چهارم آبانماه سال 1360 در سن 26 سالگي در پروازي سرخ به سوي بينهايت پر گشايد.پيکر مطهرش را از منطقه سرپل ذهاب به روستاي دله چوب عياي اسلام‌آباد انتقال داده و به خاک سپردند.