غلام‌حسين نخعي فرزند عباس در سال 1310 در روستاي درخت‌توت از توابع شهر سربيشه شهرستان بيرجند متولد شد. دوران کودکي را در کنادر پدر و مادري متدين و مهربان سپري نمود. چون در محل مدرسه‌اي نبود از تحصيل محروم ماند اما عشق او به يادگيري باعث شد تا در کودکي قرآن را فرا گيرد. سوادي که از اين راه کسب نمود او را وادار به مطالعه کرد. او هيچگاه از مطالعه بخصوص کتب ديني دست برنداشت.
وي فردي متدين و باصفا بود. ارادت خاصي به ائمه طهار (ع) داشت. مداح اهل بيت (ع) بود و در جلسات مذهبي به مرثيه‌سرايي و مداحي اهل بيت (ع) مي‌پرداخت.
او مقيد بود که نمازش را در اول وقت و در مسجد اقامه نمايد و هر روز حدود نيم ساعت قرآن مي‌خواند، غلام‌حسين راز و نياز شبانه با مولا را بسيار دوست داشت.
در امر حلال و حرام الهي بسيار مقيد بود. او عضو شوراي روستا بود و در يک مرتبه براي بازديد جبهه از طريق جهاد سازندگي اعزام شد، در برگشت عزمش را جزم کرد تا براي ياري رساندن به رزمندگان در صحنه‌هاي دفاع مقدس حضور يابد، لذا در بسيج ثبت نام کرد و پس از آموزش 45 روزه در تربت حيدريه از طريق بسيج سپاه پاسداران بيرجند عازم جبهه گرديد.
مدت شش ماه در جبهه حضوري دليرانه داشت و به عنوان تک تيرانداز در لشکر ويژه شهدا در منطقه شلمچه شرکت نمود. سرانجام در تاريخ چهارم دي‌ماه سال 1365 در عمليات کربلاي 4 در سن 55 سالگي به درجه‌ي رفيع شهادت نايل آمد. پيکر پاک و مطهر شهيد پس از سه ماه به بيرجند انتقال يافت و پس از تشييع در زادگاهش منتقل گرديد و به خاک سپرده شد.