علي نجفي در سال 1341 دفتر زندگي‌اش در بابامنير ممسني گشوده شد.
او نيز چون كودكان پاك‌سرشت آن ناحيه پا به عرصه‌ي دنيا گذاشت. به دليل بافت عشايري و حاكم بودن روحيه‌ي سلحشوري و غيرت بر منطقه او نيز روحيه‌اي قوي و غيرتمند يافت و آن صداقت و پاكي را به نور ايمان زينت داد.
علي آموختن را در سنّ 7 سالگي آغاز كرد و تا اول دبيرستان به تحصيل پرداخت. در محيط مدرسه نيز شاگردي منضبط، باهوش و خوش اخلاق بود.
هرگاه دوستي با او وداع مي‌كرد و راهي جبهه‌ها مي شد، يا هنگامي كه پيكري غرق در خون بر شانه‌هاي مردم تشييع مي‌گرديد اسلحه افتاده بر خاک آن دوست را برمي‌داشت و پرمي‌کشيد به سوي جبهه.
در همان سال‌ها دختري متديّن و مذهبي را به همسري برگزيد كه ثمره‌ي اين پيوند آسماني تنها دختر اوست. علي در سال 1362 وارد طلائيه شد و در رزم بي‌امان عاشقان شهادت در مقابل بعثيون قرار گرفت و در روز چهارم اسفندماه سال 1362 در عمليات خيبر بر اثر اصابت تركش در سنّ 21 سالگي به شهادت رسيد.