بارها خواسته‌ام از حسين بنويسم «ستوان سوم حسين نادري‌کوهپايي» که مرد ميدان جنگ بود، دلم مي‌خواست از لحظه‌لحظه رشادت حسين بنويسم. او نمونه کامل يک انسان مسلمان بود. همه ما را مانند فرزندش دوست داشت.
در حرفه مکانيکي استادي تمام عيار بود. در زماني‌که هيچ کس به جز مکانيک‌ها، مجاز به باز کردن قطعات توپ 203 نبود، قطعات توپ خراب شده را ظرف چند دقيقه باز کرده و کلاچ آن را تعمير مي‌کرد. بعد از پيروزي انقلاب يگاني مجهز و نظامي از بسيجي‌ها ساخت. آن روزها در چنين مواردي امير صياد شيرازي او را انتخاب مي‌کرد.
در تمام کارهاي آتشبار خودش شخصاً نظارت مي‌کرد. اولين يگاني که از گردان 389 راهي منطقه جنوب شد، يگان او بود.
ما تا يک سال آن همه در آن شرايط سخت، حتي يک نفر هم مجروح نداشتيم. با وجودي‌که منطقه ما، آبادان _ ماهشهر از سه طرف در محاصره دشمن قرار داشت. حسين سرانجام در بيست و هشتمين روز از دي‌ماه سال 1365 در منطقه سومار به شهادت رسيد.
پيکرش را در گلزار شهداي اصفهان به خاک سپردند.