حدیث عشق تو

مرا به درگهت امشب به عشق خواندى و خوانى                     كـه هـر كـه سوى تو آید شفیع او در دو جهانى

به یـمـن مـرحـمتت آمدم ز سر به سرایت                               تو خـواسـتى به عنایت نوازى ام كه چو جانى

كرامـت از یـم عـشقت گرفته ام همه عمرم                          هر آن كه خواست بر او هم كریم دور و زمانى

حدیـث عـشـق تـو را با زبان جان بسرایم                                چرا كـه خامـه عاشق شكسته است و تو دانى

ز رحمـتـت چه بگویم، ز حكمتت چه سرایم؟                            تو كـان فـیـضى و حكمت، مقام بخش جنانى

هر آن كـه بـر سـر كویت سرى زند به تمنا                             به عـشـق گـشـتـه منور كه شاه نوررسانى

به شـوق نـوش ز كوثر، سرود ایزدى از جان                            كه مـالـكـى تو بر این یم، چرا كه وارث آنى 

سید مهدى ایزدى دهكردى

تهیه و تنظیم: بخش عترت و سیره تبیان