* امام صادق علیه السلام:

« قَوْمٌ یَزَعَمُونَ اَنّی اِمامُهُمْ وَ اللّهِ ما اَنَالَهُمْ بِاِمامٍ لَعَنَهُمُ اللّهُ، کُلَّما سَتَرتُ سَتْراً هَتَکُوهُ، اَقُولُ کَذاوَ کَذا فَیَقُولُونَ: اِنَّما یَعنی کَذا وَ کَذا، اِنَّما اَنَا اِمامُ مَن اَطاعَنی»

(خصال صدوق، ج 2، ص 27).

عدّه‏ای می‏پندارند من امام آن‏ها هستم، به خدا سوگند من امام آنان نیستم! خدا آنها را لعنت کند! پرده بر هر رازی افکندم آن را دریدند، می‏گویم: چنین و چنان (باید کرد، آنها سخنانم را تحریف می‏کنند) و می‏گویند مقصود این است که ما می‏گوییم همانا من امام کسی هستم که از من اطاعت کند.