نمازاول وقت

آن روز مأموريتمان طول كشيد و به ناچار به نماز اول وقت نرسيديم. ما با ورود به مقر، براي صرف غذا به آشپزخانه رفتيم، اما امير نيامد و دنبالش گشتم. داشت وضو مي‌گرفت و مي‌گفت:«پناه بر خدا! خدايا! مرا ببخش كه توفيق خواندن نماز اول وقت را از دست دادم».
شهيد امير چمني

 

منبع: كتاب سيرت شهيدان   -  صفحه: 27